Z głębokości wołamy do Ciebie! PDF Drukuj Email
Wpisany przez Beata   
środa, 16 października 2013 11:37

Spójrz, Duchu Święty,

 

Na ludzi idących przed siebie drogą nieskończonego postępu.

 

Na mędrców, którzy ulepili golema na własne podobieństwo

 

I na własną zgubę.

 

Spójrz, Duchu Święty,

 

Na rozpad atomu,

 

 

 

 

 

 

Na rozpad moralności,

 

Na rozpad ładu,

 

Na rozpad porządku,

 

Na rozpad sztuki,

 

Na rozpad cywilizacji,

 

Na rozpad słów,

 

Na rozpad prawa,

 

Na rozpad harmonii,

 

Na rozpad rozsądku,

 

Na rozpad logiki,

 

Na rozpad wszystkich wartości.

 

Z głębokości wołamy do Ciebie, Duchu Święty,

 

Albowiem jesteśmy bezwolnym narzędziem w rękach naszych lekkomyślnych dzieł.

 

Jesteśmy jak ci, którzy nie wiedzą, co czynią….”

 

 

R. Brandstaetter, Litania do Ducha Świętego

 

 

 

Odnalazłem w swojej bibliotece tomik przejmujących wierszy Romana Brandstaettera, niezwykłego autora, który przed 30 laty pozwolił mi pełniej poznać Jezusa Chrystusa. Jego historią zapisaną w czterech tomach zatytułowanych „Jezus z Nazaretu” zafascynował mnie. Dziś zawsze, kiedy biorę do ręki powieść Brandstaettera, czuję drżenie serca.

 

 

 

Czytając „Litanię do Ducha Świętego” uświadomiłem sobie jej proroczy wymiar, w pełni prawdy opisujący dzisiejszy czas, dzisiejszego człowieka i wieloraki kryzys współczesnej cywilizacji. Odpowiedzią na dylematy świata, ukazane tak wyraźnie w litanii, są objawienia Matki Bożej jeszcze z 1917 r., z Fatimy, oraz prośby i obietnice Niepokalanej Dziewicy przedstawione trojgu pastuszków podczas sześciu spotkań z Nią, wciąż ważne i aktualne.

 

 

 

I właśnie wczoraj, w dniu 13 października przypadła kolejna, 96 rocznica wydarzeń fatimskich. W tymże dniu w naszej Ojczyźnie czciliśmy polskiego i najbardziej fatimskiego papieża – bł. Jana Pawła II. Ojciec Święty Franciszek nadał tej rocznicy wymiar globalny. Na plac św. Piotra przywieziona została figura Maryi z Fatimy. Po czuwaniu w Sanktuarium ….., w dzień poprzedzający rocznicę objawień, Ojciec Święty odprawił przed Bazyliką św. Piotra uroczystą Mszę św.. Na jej zakończenie wypowiedział przejmujący akt zawierzenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi. Ponad 100 tysięcy uczniów Chrystusa i czcicieli Matki Bożej, uczestniczących na placu św. Piotra w tym wzruszającym wydarzeniu, w zjednoczeniu z biskupami i sanktuariami maryjnymi całego świata trwało w modlitewnej jedności prosząc Niepokalane Serce Maryi o miłosierdzie nad chorym światem. Od czasu objawień fatimskich niewiele się bowiem na świecie zmieniło. Relacje międzyludzkie we wszystkich wymiarach oraz pomiędzy człowiekiem i Bogiem wciąż były i pozostały trudne, pogmatwane, bolesne. Matka Boża podczas wielokrotnego objawiania się Siostrze Łucji, najstarszej z fatimskich wizjonerek przedstawiała prośby o zawierzanie świata Niepokalanemu Jej Sercu. Prośby te Siostra Łucja przesyłała do Watykanu, a podczas pontyfikatu Jana Pawła II osobiście przedstawiała je Janowi Pawłowi II podczas spotkań z nim.

 

 

Pragnienie wierzących Ojciec Święty Franciszek wypowiedział wczoraj w misternie skonstruowanym i bardzo poetyckim akcie zawierzenia:

 

 

Matko Boża Fatimska, wdzięczni na nowo za Twoją macierzyńską obecność

 

dołączamy nasz głos do wszystkich pokoleń, które nazywają Ciebie błogosławioną.

Świętujemy w Tobie wielkie dzieła Boga, który nigdy nie przestaje miłosiernie pochylać się

nad ludzkością, nękaną przez zło i zranioną przez grzech, aby ją uzdrowić i zbawić.

Przyjmij z macierzyńską łaskawością akt zawierzenia, dokonywany przez nas dzisiaj z ufnością,

w obliczu tak nam drogiego Twego wizerunku.

Jesteśmy pewni, że każdy z nas jest cenny w Twoich oczach

i że nie jest Ci obce nic z tego, co mieszka w naszych sercach.

Chcemy, by dotarło do nas Twoje najsłodsze spojrzenie,

i byśmy zyskali pocieszającą serdeczność Twojego uśmiechu.

Chroń nasze życie w Twoich ramionach: błogosław i umacniaj każde pragnienie dobra;

ożywiaj i posilaj wiarę; wspieraj i rozjaśniaj nadzieję;

rozbudzaj i ożywiaj miłosierdzie: prowadź nas wszystkich na drodze świętości.

Naucz nas swojej miłości i szczególnego upodobania dla maluczkich i ubogich,

dla wykluczonych i cierpiących, dla grzeszników i serc zagubionych:

wszystkich otocz Twoją ochroną

i wszystkich przekaż Twojemu umiłowanemu Synowi, a Panu naszemu Jezusowi. Amen”.

 

 

Jan Paweł II był najbardziej fatimskim papieżem, bowiem podczas zamachu w dniu 13 maja 1981 r. Matka Boża uratowała mu życie. Co najmniej 5-krotnie ponawiał akt zawierzenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi, po raz pierwszy w rok po zamachu – 13 maja 1982 r. Akt z dnia  25 marca 1984 r., zgodnie z informacją siostry Łucji, został przyjęty przez Maryję. Przedstawione poniżej fragmenty aktu zawierzenia pokazują dramatyzm współczesnego świata, ale też wiarę i nadzieję, że Matka Boża może pomóc w jego przemianie:

 

 

„O Matko ludzi i ludów, Ty, która znasz wszystkie ich cierpienia i nadzieje, Ty, która czujesz po macierzyńsku wszystkie zmagania pomiędzy dobrem a złem, pomiędzy światłością i ciemnością, jakie wstrząsają współczesnym światem – przyjmij nasze wołanie skierowane w Duchu Świętym wprost do Twojego Serca i ogarnij miłością Matki i Służebnicy ten nasz ludzki świat, który Ci zawierzamy i poświęcamy, pełni niepokoju o doczesny i wieczny los ludzi i ludów. (…)

 

 

Zawierzając Ci, o Matko, świat, wszystkich ludzi i wszystkie ludy, zawierzamy Ci także samo to poświęcenie za świat, składając je w Twym macierzyńskim Sercu. O Serce Niepokalane! Pomóż nam przezwyciężyć grozę zła, które tak łatwo zakorzenia się w sercach współczesnych ludzi – zła, które w swych niewymiernych skutkach ciąży już nad naszą współczesnością i zdaje się zamykać drogi ku przyszłości.

 

 

- Od głodu i wojny – wybaw nas!

 

 

- Od wojny atomowej, od nieobliczalnego samozniszczenia, od wszelkiej wojny –  wybaw  nas!

 

 

- Od grzechów przeciw życiu człowieka od jego zarania – wybaw nas!

 

 

- Od nienawiści i podeptania godności dziecka Bożego – wybaw nas!

 

 

- Od wszelkich rodzajów niesprawiedliwości w życiu społecznym, państwowym i międzynarodowym – wybaw nas!

 

 

- Od deptania Bożych przykazań – wybaw nas!

 

 

- Od usiłowań zadeptania samej prawdy o Bogu w sercach ludzkich – wybaw nas!

 

 

- Od grzechów przeciw Duchowi Świętemu – wybaw nas! Wybaw nas!

 

 

Przyjmij, o Matko Chrystusa, to wołanie nabrzmiałe cierpieniem wszystkich ludzi! Nabrzmiałe cierpieniem całych społeczeństw! Niech jeszcze raz objawi się w dziejach świata nieskończona potęga Miłości miłosiernej! Niech powstrzyma zło! Niech przetworzy sumienia! Niech w Sercu Niepokalanym odsłoni się dla wszystkich światło nadziei!”

 

 

Słowa początku „Litanii …” Romana Brandstaettera jakże bliskie są duchowi obu aktów zawierzenia świata - przez bł. Jana Pawła II oraz Ojca Świętego Franciszka i dopełniają się z nimi. Zanurzmy się w słowach wielkiej modlitwy obu papieży i pozwólmy się prowadzić Niepokalanemu Sercu Maryi z różańcem w ręku i nadzieją w naszych sercach. Z głębokości wołamy do Ciebie, Duchu Święty, przyjdź i przemień nasze serca i nasz świat. Amen.

 

 

Znad Prosny, spowitej kolorami złotej polskiej jesieni, pozdrawiam i błogosławię

 

            

                                                                                                                                       Ojciec Ludwik

 

 

 

Wieruszów, 14 października  2013 r.

 

 

 

 

 

Poprawiony: środa, 16 października 2013 12:39