Piątek, 11 marca 2022 roku,

I tydzień Wielkiego Postu, Rok C, II

W dzisiejszej Ewangelii Jezus upomina swoich uczniów, aby w dążeniu do sprawiedliwości nie naśladowali faryzeuszy i uczonych w Piśmie. Podchodzili oni do sprawy sprawiedliwości w czysto formalny sposób. A taki sposób podejścia do niej, jak zaznacza, przeszkadza również w wejściu do królestwa Bożego.

Aby ukierunkować swoich uczniów na właściwe tory postępowania, Jezus kieruje do nich swoje nauczanie, które jest bardziej radykalne i wymagające niż nauczanie i życie faryzeuszy oraz uczonych w Piśmie.

Posługuje się dzisiaj dobrze znanym ze Starego Testamentu przykazaniem: Nie zabijaj! (Wj 20,13 oraz Pwt 5, 17). Chce ukazać swoim uczniom, że nie mogą zadowolić się tylko unikaniem zabójstwa, ale muszą również hamować gniew i obelgi, które do niego mogą prowadzić.

Mówi się, że słowa ranią bardziej niż ostrze miecza. Dlatego też wszelkie ubliżanie bliźniemu, złe myślenie o bliźnim, gniew czy nienawiść względem naszych bliźnich są jak zabójstwo. Możemy powiedzieć, że są niczym trucizna. A ten, kto tak postępuje względem bliźniego, podlega konkretnej karze. Jezus mówi dzisiaj o trzech rodzajach kary: sądzie, wysokiej radzie i piekle ognistym.

Człowieka, który postępuje w ten sposób, Jezus nie pozostawia jednak bez rozwiązania. Nie skazuje go na karę, na potępienie. Taki człowiek może się pojednać ze swoim bliźnim.

Czas Wielkiego Postu to doskonała okazja do tego, aby zobaczyć, jak myślimy o naszych bliźnich i jak o nich mówimy. Może to dobra okazja, aby zmienić swój sposób patrzenia na niektórych ludzi. A może będzie to też doskonała okazja, by komuś powiedzieć zwykłe, ludzkie słowo: „Przepraszam”.

Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha (Ez 18, 31).

autor: o. Rafał Nowak CSsR Redemptorysta Prowincji Warszawskiej, obecnie duszpasterz Polskiej Misji Katolickiej w Niemczech – Monachium

źródło: