Rozważanie na 11.08.2015 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Beata   
poniedziałek, 10 sierpnia 2015 19:00

XIX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B


Pwt 31, 1-8 ; Pwt 32, 3-4cd. 7. 8. 9 i 12 (R.: por. 9a); Mt 11, 29ab; Mt 18, 1-5. 10. 12-14

 

Bóg Ojciec troszczy się o każde najmniejsze jagnię, które zaginęło z Jego domu. Jezus daje o tym świadectwo mówiąc: „Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych”. Kim jest „jedno z tych małych?” O kim mówi Jezus? Małymi są nasi bliscy i znajomi. Małym wobec Boga jest każdy człowiek. Tylko nie każdy uznaje tę swoją małość.

 

Dzisiaj Jezus daje świadectwo o miłości ojcowskiej wobec każdego człowieka. Mówi o niej czule, tak jak czułą jest miłość Boga do człowieka. Jezus zaświadcza, iż Bóg miłuje człowieka i troszczy się o każdego, każdego traktując, jako swoje dziecię. Każde jest mu drogie i umiłowane. Za każdym będzie „chodził” szukając zaginionego. Bo każdy dla Niego jest tym małym, bezradnym. Czy zdajemy sobie sprawę z wagi słów wypowiadanych dzisiaj przez Jezusa do nas? Czy słyszymy, co mówi Jezus? Mówi do nas o wielkiej szaleńczej miłości Boga Ojca do nas, który mając przy sobie swoje dzieci idzie szukać tego jednego, które się gdzieś zgubiło. Czy zdajemy sobie sprawę z tego, na co wskazuje nam Jezus?

 

Kiedy stale gdzieś odchodzisz, Bóg czuwa nad tobą szczególnie. Gdy już ciebie znajduje, z radością wielką bierze na ramiona, jak pasterz swą owieczkę i zanosi do stada. Poczuj nad sobą to radosne spojrzenie Boga, który właśnie ciebie odnalazł. Odczuj ten wzrok szczęśliwy, że oto jest - ta umiłowana, maleńka owieczka! Małe jagnię - odnalazło się!

 

Nie przestawaj nawoływać, niech Bóg słyszy twój głos. To przecież najsłabsze i najmniejsze jagnięta są przez swego pasterza szczególnie kochane, otaczane troską, niesione na ramionach. To przywilej najmniejszych i najsłabszych. Zauważ, że uznając swoją nędzę dostępujesz przywileju.

 

Zawsze stawaj w prawdzie przed sobą i Bogiem.