XIX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B

Pwt 34, 1-12; Ps 66 (65), 1-3a. 5 i 8. 16-17 (R.: por. 20 i 9a); 2 Kor 5, 19; Mt 18, 15-20

„Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”. Słowa te są nam dobrze znane, często przez nas stosowane, ale czy do końca rozumiane i przyjmowane z wiarą? Aby urzeczywistniała się Jego obecność, musi mieć miejsce spotkanie w imię Jezusa. Bardzo ważne są tu słowa „w imię Jezusa”. Rozumiemy je zazwyczaj jako spotkanie Wspólnoty, spotkanie modlitewne, jako wspólną modlitwę kilku osób w jakiejś intencji. Ale zwróćmy dzisiaj uwagę na jeszcze jedną rzecz.

Każde nasze spotkanie ze znajomymi, każde nawet krótkie spotkanie dwóch osób może być naznaczone Bożą obecnością. Wystarczy, aby było „w imię Jezusa”. Chodzi tutaj o nasze nastawienie serca, o świadomość obecności Boga w naszym życiu.

Czy zastanawialiśmy się kiedyś nad tym? Na ile twoje życie złączone jest z Jezusem? Czy tylko podczas modlitwy myślimy o Nim? Czy zapraszamy Go do swego życia również w innych sytuacjach? Zauważ, że Jezus mówi: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje”. Spotkanie w imię Jezusa. Czy to ma znaczyć tylko wspólną modlitwę? Czy wspólna praca, wspólne wykonywanie obowiązków, krótkie, tzw. przypadkowe spotkanie na ulicy nie może być spotkaniem „w imię Jezusa?” w nim Jezus daje nam wskazówkę: Zapraszajcie Mnie do swojego życia. Chcę w nim żywo uczestniczyć. Chcę być w nim obecny.

Powinniśmy uświadomić sobie, iż Jezus chce być pośród nas zawsze i w każdej sytuacji. To musi być nasza dobra wola bycia z Jezusem, powierzenia danych spraw Jezusowi. To niekoniecznie ma być długa, piękna modlitwa. wystarczy westchnienie: „Jezu, bądź przy mnie. Jezu, bądź ze mną. I Jezus będzie obecny podczas twojej pracy, podczas rozwiązywania problemów, podczas wypełniania twoich obowiązków, podczas różnych zaskakujących sytuacji.” Jednak to my musimy Jezusa zaprosić do swego życia.