XXVII Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B

Jl 1, 13-15; 2, 1-2; Ps 9, 2-3. 6 i 16. 8-9 (R.: por. 9a); J 12, 31b-32; Łk 11, 15-26

Belzebub to imię księcia złych duchów. Szatan to przeciwnik Boga i wszystkiego, co Boże. Oni zbuntowali się przeciwko Bogu i uznali siebie za Jemu równych. Syn Boży odnosi nad nimi zwycięstwo w mocy Ducha Świętego.

Jezus usuwa demony mocą Ducha Świętego, a to znaczy, że jest Mesjaszem, że królestwo Boże odnosi zwycięstwo nad szatanem, Belzebubem, demonami, co oznacza, że odnosi zwycięstwo nad całym królestwem ciemności.

Chrystus usuwa demony “za sprawą palca Bożego”. W przeszłości za sprawą palca Bożego egipscy czarnoksiężnicy faraona zaniechali prób naśladowania cudów Mojżesza i przyznali, że prawdziwy Bóg działa przez Mojżesza, nie zaś przez nich. To, co Bóg czynił w przeszłości, by wyratować swój lud z niewoli, teraz kontynuuje Jezus, w którego służbie ujawnia się moc królestwa Bożego.

Rozproszenie, rozgonienie lub odsunięcie ludzi od Jezusa jest pozorne. Duch nieczysty wyjdzie z człowieka, a gdy ten człowiek nie uwierzył w Jezusa, wraca do niego z siedmioma innymi, i późniejszy stan tego człowieka jest jeszcze gorszy, niż był wcześniej.