Rozważanie na 9.11.2015 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Beata   
niedziela, 08 listopada 2015 23:17

XXXII Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B

 

Ez 47, 1-2. 8-9. 12; Ps 46 (45), 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 6); 1 Kor 3, 9b-11. 16-17; 2 Krl 7, 16; J 2, 13-22


Pierwsze, co przychodzi nam na myśl, to świątynia - budowla. Jej przeznaczeniem jest oddawanie czci Bogu, jest oddawanie Mu chwały. W niej odłączeni od świata, w zamknięci się na świat zewnętrzny, możemy swoje myśli, serca i dusze zwrócić ku Bogu. Świątynia jest takim miejscem, gdzie człowiek może otwierać się na świat Ducha, gdzie o tym świecie ma głoszoną naukę, gdzie poznaje Boże oblicze. W niej człowiek styka się niejako z innym wymiarem, jest to miejsce poświęcone i oddane w sposób szczególny we władanie Bogu.

 

Mówimy, że jest to mieszkanie Boga, Jego dom. Miejsce to jest szczególnie naznaczone Jego obecnością, łaską i błogosławieństwem. Czynienie czegokolwiek, co nie ma na celu oddawania czci Bogu, co nie jest dla Niego i z Nim, staje się bezczeszczeniem miejsca, obrażaniem Boga, bo przecież jest odwróceniem się od Niego w Jego własnym domu i zajmowaniem się sprawami, którymi człowiek Mu nie służy.

 

W opisywanym przypadku tego fragmentu Ewangelii, w świątyni zajmowano się handlem i ogólnie rzecz ujmując - pieniędzmi. Nie zawsze to były uczciwe transakcje. W serca wkradała się nieuczciwość. Dusze dalekie były od oddawania czci Bogu, bo zajmowały się zdobywaniem jak największego zysku, przy minimalnych wkładach. Opanowani przez mamonę, jej służyli. Jezus, który w najwyższym stopniu miłował Ojca i był z Nim zjednoczony, nie mógł ścierpieć takiej obrazy wobec Boga, takiego braku szacunku dla miejsca, dlatego zareagował tak gwałtownie. On całym serce, odczuł to zło, które wkradało się do tego świętego miejsca.

 

Cokolwiek czynimy ze czynimy ze świątynią Ducha Świętego, czyli duszą, ma to swoje odzwierciedlenie w całym Kościele. Kiedy naruszamy Boże przykazania, niszczymy duszę - dar Boga, Jego mieszkanie.

 

 

Poprawiony: niedziela, 08 listopada 2015 23:33