III Tydzień Adwentu, Rok C

Rdz 49, 2. 8-10; Ps 72 (71), 1-2. 3-4ab. 7-8. 17 (R.: por. 7); Mt 1, 1-17

Jezus należy do rodu Dawida,  do jego kultury oraz do jego religii. Rozumie bardzo dobrze swój naród. rozumienie to wynika zarówno z jego pochodzenia ludzkiego, jak i Boskiego. W sposób doskonały łączą się w Nim te dwa pierwiastki: ludzki i Boski. Może, zatem jako jedyny swoim życiem i śmiercią wypełnić, co do joty prorocze zapowiedzi zawarte w natchnionych księgach Starego Testamentu.

Spójrzmy na Jezusa, jako na człowieka pochodzącego z rodu na wskroś izraelskiego, za którym stoją całe pokolenia ze swoją historią, która stale związana była z Bogiem, przeplatała się z Jego ingerencją, była niemalże odzwierciedleniem życia każdego człowieka - a więc upadków i powrotów ludzkich do Boga. Spójrzmy jako na Boga, który przychodzi z Nieba, zstępuje do ludzkiego ciała łącząc się z pierwiastkiem ludzkim, przemienia, uświęca człowieka, odrywa go od grzechu, uwalnia i nadaje nową godność. Godność dziecka Bożego.