Komentarz na niedzielę 20.04.2014 Drukuj
Wpisany przez Beata   
sobota, 19 kwietnia 2014 21:27

Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego, Rok A

 

 

 

J 20, 1-9

 

 

 

 „Ujrzeć, zobaczyć” – te słowa usłyszymy jeszcze w czasie wielkanocnym. Będą one powtarzane przez wszystkich świadków zmartwychwstania miały różne brzmienie emocjonalne. Z dzisiejszego czytania dowiadujemy się, że Maria Magdalena zobaczyła pusty grób. I zatrzymała się na tym znaku. Widok ten był dla niej znakiem radosnym. Był raczej znakiem cierpienia i smutku. Pogłębił w Marii ból Wielkiego Piątku. Do tego doszło rozczarowanie: „Zabrano Pana”. Natomiast Szymon Piotr widział już więcej.

 

 

 

Po wejściu do grobu i zobaczył ławę, na której spoczywało ciało Jezusa, zobaczył również całun, którym owinięte było Jego ciało. Zobaczył znaki, ale nie zobaczył jeszcze Jezusa. Piotr widzi, ale jeszcze nie rozumie. Piotr jest obrazem ludzi, którzy kierują się rozumem i wolą. Rozum nie jest w stanie przeniknąć tajemnicy zmartwychwstania. Jan, który przyszedł po nim zobaczył to samo, a jednak najwięcej. On „ujrzał i uwierzył”. By ujrzeć i uwierzyć potrzeba serca, które kocha i które wie, że jest kochane. Kto doświadcza w głębi serca miłości Jezusa, może uwierzyć w zmartwychwstanie. Ma przeczucie i pewność, że miłość jest silniejsza od śmierci. Na końcu weszła do grobu Maria Magdalena. I ujrzała dwóch aniołów. Byli oni pierwszymi zwiastunami zmartwychwstania i życia.

 

 

 

Czym dla mnie jest dzisiaj pusty grób? Czy to znak śmierci, pustki, bezsensu, zawiedzionych nadziei? Dla każdego wierzącego to znak radości i zmartwychwstania, a więc życia. Niech dzisiejsza Ewangelia nauczy nas i pozwoli uwierzyć na przykładzie Marii Magdaleny, Szymona Piotra oraz Jana, że Jezus Zmartwychwstały objawia się każdemu z nas w innym czasie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Poprawiony: sobota, 19 kwietnia 2014 21:46