XII Niedziela Zwykła, Rok A

Mt 10,26-33

Życie Jeremiasza - dramat człowieka dobrego, odrzuconego przez bliskich. Nie potrafili oni znieść uczciwości jego serca i słów prawdy, adresowanej do nich. Tylko dlatego, że nie był równie zepsuty jak oni, postanowili go zniszczyć. Mimo to był wierny w realizacji swego powołania, mając świadomość oparcia o Boga.

Nasze codzienne zmaganie się z otoczeniem, naciskiem opinii wymaga wielkiego wysiłku i odwagi. Ludzkie środowisko nie znosi tych, którzy nie chcą się mu podporządkować. Zło niszcząc dobro, jest przekonane o swej wyższości. Dobro rzadko sięga po siłę, aby dojść swoich racji. Każda rezygnacja z użycia siły traktowana jest jako słabość. Tak też było w życiu Jeremiasza, który ostatecznie po latach prześladowań ze strony rodaków został przez nich uprowadzony do Egiptu i tam zamordowany. Po ludzku myśląc, dobroć jego serca i wierność prawdzie nie tylko mu się nie opłaciła.

Prawość jest nie do pokonania jedynie wówczas, gdy w jej obronie stoi „Pan, jako potężny mocarz”. Wielu prawych ludzi sromotnie przegrało walkę o wielkie wartości tylko dlatego, że podjęli ją bez umocnienia swej wiary, bez głębokiego przekonania, że „Pan jest z nimi”.