I Niedziela Adwentu, Rok B

Mk 13, 33 – 37

"Czuwajcie" to słowo, jest niczym klamra spinająca tekst dzisiejszej Ewangelii. Pojawia się na początku i na końcu, dzieli ją niejako na pół. Można, więc stwierdzić, że to nieprzypadkowe rozmieszczenie tego słowa jest niczym uderzenie w dzwon. Ma zabrzmieć oraz wybrzmieć w uszach i sercach słuchaczy.

To słowo - wezwanie mówi o miejscu, czasie i zakresie. Doskonalenie naszej codzienności ma być realizacją Bożego zamiaru, wypełnianiem Jego woli. Została ona wyrażona w postaci określonych zasad, ale też indywidualnie, jako owoc spotkania z Bogiem.

Druga część natomiast odnosi się do czasu. Jezus mówi o swoim przyjściu w porze, w której człowiek odpoczywa. Wieczór, noc i poranek nie mają być czasem zaskoczenia, ale czuwania i gotowości do otwarcia drzwi dla Niego. Stanowi to też ukryte przesłanie, by dany czas wykorzystać jak najlepiej i najowocniej.

W końcu "czuwanie" jest wezwaniem do dawania naszego świadectwa.