Według opinii rzeczoznawców pochodzący z XVII w., namalowany został farbami olejnymi na płótnie o wymiarach 89 x 106 cm. Wykonane przez nieznanego autora dzieło posiada wysoką wartość artystyczną. Z ciemnego tła obrazu wyłania się postać umęczonego Chrystusa. Na pierwszym planie, w pełnym świetle ukazane jest oblicze i obnażony prawy Bok z szeroko otwartą Raną. W głębi obrazu, z lewego ramienia spada szkarłatna szata osłaniająca Chrystusa w pół postaci.

Twarz Chrystusa ukazuje ogrom cierpienia. „Wzgardzony był i odtrącony przez ludzi. Mąż boleści oswojony z cierpieniem (Iz 53,3)”. Przekrwione oczy, w niezmiernym wysiłku ściągnięte brwi, zapadłe policzki i w bolesnym skurczu rozchylone usta wyrażają niewypowiedzianą mękę. Lecz „spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem (Iz 53,10)”. Obie dłonie ujmują rozległą Ranę Boku. U dołu obrazu na tle szkarłatnej szaty widnieje napis, który wyraża pełną boleści skargę Chrystusa: ZOBACZ GRZESZNY COM CIERPIAŁ ZATWE GRZECHÓW ZŁOŚCI Z PRZYCZYN ICH OTUŻ BOK MOY OTWARTEY MIŁOŚCI.

Przebite na wskroś Serce Zbawiciela już po Jego Skonaniu oraz wypływająca zeń Krew i Woda są znakiem nieskończonej Miłości Bożej przekraczającej granicę śmierci i otwierającej nam zbawienny Zdrój Odkupienia.

30 listopada 2003 roku, w I-wszą Niedzielę Adwentu Jego Ekscelencja Ks. Biskup prof. Kazimierz Ryczan, Ordynariusz Diecezji Kieleckiej ustanowił imbramowicką świątynię klasztorną regionalnym Sanktuarium Męki Pańskiej w związku z rozwijającym się kultem Pana Jezusa Cierpiącego w tutejszym łaskami słynącym Obrazie.

Niestety, ani kroniki klasztorne, ani dotychczas odkryte materiały archiwalne nie przekazują informacji, w jaki sposób i kiedy obraz znalazł się w imbramowickim klasztorze. Wiadomym natomiast jest fakt, iż pod koniec XIX wieku obraz znajdował się już w klasztorze i wisiał na ścianie klasztornego korytarza.

Pierwszy cud z łaskawości Pana Jezusa Cierpiącego odnotowano w kronice klasztornej w 1891 r., kiedy to ofiarowano Panu Jezusowi dziękczynne wotum w postaci srebrnego serca z napisem: „Dzięki Ci Je miłosierny za ocalenie dziecka – 18.05.1891”.

Od tego czasu aż po dzień dzisiejszy pozostawiane są w naszym klasztorze liczne podziękowania wiernych za różnorodne łaski otrzymywane od Pana Jezusa Cierpiącego. Wśród nich, pod datą 8.I.1995 znajduje się bardzo wymowne, osobiste świadectwo Ojca William`a Faix`a, który przybył ze Stanów Zjednoczonych do Polski z misją odnowienia tutaj męskiej gałęzi Zakonu Świętego Augustyna, a który swoje wcześniejsze cudowne uzdrowienie z ciężkiej choroby przypisuje właśnie łaskawości Pana Jezusa Cierpiącego w tym wizerunku. Nadzwyczajnych uzdrowień za Łaską Pana Jezusa Cierpiącego doznały także Siostry tutejszego konwentu. Jedna z nich została na początku grudniu 2004 roku uzdrowiona z ostrej cukrzycy, wskutek której bardzo poważnie zagrażała jej amputacja obu nóg. 
Wdzięczność za wysłuchanie próśb oraz wzrastające w sercach wiernych czcicieli Pana Jezusa Cierpiącego pragnienie koronacji Obrazu znajduje swój wyraz w składaniu przez nich wotów w gablotach ściennych.

Kult Pana Jezusa Cierpiącego w Jego słynącym łaskami wizerunku wzbogacony jest Relikwiami Męki Pańskiej – Drzewa Krzyża Świętego oraz kolumny biczowania, które potwierdzone są „Autentykiem”.

Formy kultu

Od 1988 r. trwa w naszym Sanktuarium tzw. nieustanna Nowenna do Pana Jezusa Cierpiącego. W każdą niedzielę podczas porannej i wieczornej Mszy Świętej odczytywane są podziękowania i prośby, które wierni składają do specjalnej puszki oraz nadsyłają drogą pocztową i mailową.

W Niedzielę Męki Pańskiej – Palmową obchodzimy doroczny Odpust naszego Sanktuarium z uroczystą Sumą o godz. 13⁰⁰.

W każdy pierwszy piątek miesiąca odbywają się czuwania modlitewne ku czci Pana Jezusa Cierpiącego. Licznie przybywający wierni trwają w godzinach nocnych z piątku na sobotę: od 20⁰⁰ do 1⁰⁰ na adoracji przed łaskami słynącym Obrazem biorąc udział we Mszach Świętych (o godz. 21⁰⁰ i 24⁰⁰), spowiedzi św. i nabożeństwie ekspiacyjno-błagalnym. Dzięki niech będą Cierpiącemu Zbawicielowi przede wszystkim za działanie Jego Łaski w duszach uczestników tychże czuwań, którzy – według świadectwa kapłanów – w ogromnej liczbie korzystają tutaj z Sakramentu Pokuty.

Dziewięciodniowa „Nowenna do Pana Jezusa Cierpiącego słynącego łaskami”, jako szczególnego rodzaju nabożeństwo dziękczynno-błagalne.

„Modlitewnik imbramowicki” stanowiący cenną pomoc do pogłębienia nabożeństwa do Pana Jezusa Cierpiącego.

źródło: www.imbramowice.norbertanki.org