Na początku Wielkiego Postu Kościół wraz ze św. Łukaszem prowadzi nas na górę Tabor, żebyśmy mogli przeżyć tajemnicę Przemienienia, które się tam dokonało. Łaska ciszy i samotności pozwala usłyszeć Boga, Jego głos przenikający i przemieniający. Jezus często szedł na odludne, pustynne wzniesienia, aby tam na modlitwie doświadczyć obecności Ojca. W świętej ciszy obecności realizuje się pragnienie Boga i człowieka, aby być razem, wejść w głębię modlitwy przemieniającej, kreującej żywą relację dziecka Bożego z Ojcem Niebieskim.

Wielki Post jest czasem zmagania z pokusami i ludzkimi słabościami. Zmaganie wymaga wysiłku, trudu i determinacji, bardzo często poświęcenia i ofiary. Wówczas prowadzi do przemiany duchowej serca i myślenia, do odkrycia i poznania Boga. Nic tak nie przemienia człowieka jak modlitwa, czyli bezpośrednie zjednoczenie serca ludzkiego z Boskim. W niej, jest obecny Bóg, który działa, Jego moc przemienia człowieka.

Chrystus Pan przygotowuje uczniów, w tym także nas na dni swej Męki.   Nikt z nas nie chce cierpienia w swoim życiu. Jednak Jezus poprzez świadome i dobrowolne przyjęcie cierpienia pragnie nam pokazać jak potrafi nadać życiu sens. Gdyby nie ogrom cierpienia zawartego w Męce, Śmierci Jezusa Chrystusa nie moglibyśmy mówić o Zmartwychwstaniu. Chrystus pragnie zwrócić tu naszą uwagę, jakie znaczenie ma cierpienie w Jego zbawczym dziele i zwrócić uwagę na zbawczą rolę cierpienia w życiu każdego człowieka. Przemienienie, które dokonało się na Górze Tabor ma nam każdego dnia uzmysławiać, że człowiek powinien się przemieniać, stawać się lepszym. Przybliżać się do Stwórcy, uświęcać się przez łaski, jakie On zsyła na każdego, kto tylko chce iść za Nim ku zbawieniu.

Przemienienie jest jedną z ważniejszych scen ewangelicznych. Trzej Apostołowie, którzy pójdą z Chrystusem do Ogrodu Oliwnego, zobaczą Jego agonię i aresztowanie, będą obecni przy Jego męce i śmierci. Zostaną zaproszeni do spojrzenia na chwałę Chrystusa - Boga. Tajemnica Przemienienia uczy szukania oblicza Jezusa. On na chwilę ujawnił swoją boskość, pozostałe natomiast momenty Jego życia pokazały Go, jako człowieka. Jeżeli ktoś pragnie dojrzeć w Nim Boga, potrzebuje wiary.

Dlaczego o Przemienieniu mówimy już na początku Wielkiego Postu? Jest to dla nas zaproszenie, aby wyruszyć na niezwykłą „wyprawę” - na swoją Górę Przemienienia, która pozwoli nam na nowo spojrzeć oczami wiary, zobaczyć Kogoś więcej, niż dotąd, Tego, który jest Prawdą, Miłością i Życiem. Kontemplując przemienione Oblicze Jezusa, upodabniamy się do Niego i jednocześnie sami przemieniamy się.

Jak we współczesnym świecie możemy kontemplować przemienione oblicze Pana? Dokonuje się to w Eucharystii; w świetlistobiałej Hostii obecny jest przemieniony i uwielbiony Pan. Z Jego przemienionego Oblicza spływają na nas Boże moce, jak na uczniów na Górze Tabor. Możemy wpatrywać się w przemienione Oblicze Pana na kartach Pisma Świętego, na świętych obrazach, które są obrazowym przedstawieniem Ewangelii.

Okoliczności Przemienienia Pańskiego przypominają bardzo ważną i aktualną prawdę. Uczeń Jezusa powinien, na wzór swego Mistrza, od czasu do czasu przerwać codzienny kołowrotek pracy, wejść na górę wysoką, na spotkanie z Bogiem i wpatrywać się w świetliste Oblicze Jezusa. Są to spotkania przemieniające. Człowiek wyzwala się w ten sposób z niewoli materii, czasu i pracy. Okazją do takiego wyjścia może być dzień Pański, rekolekcje. Będziemy zawsze wracać z góry przemienieni i umocnieni.

Jeszcze jedno światło, będące jednocześnie nauką bije z Góry Tabor. Chrześcijaństwo to pewnego rodzaju umiejętność ciągłego wspinania się na górę, dążenie na spotkanie z Panem i mozolne schodzenie w dół, aby służyć braciom. Dlaczego chrześcijaństwo to ciągła wędrówka ku górze? Odpowiedź wydaje się tak oczywista i prosta - z góry widać lepiej i piękniej.

autor: Beata Fabiś