W Wielki Piątek powinna chrześcijanom towarzyszyć nie atmosfera smutku i żałoby, ale wdzięczności, gdyż Chrystus poprzez swoją śmierć na krzyżu odkupił nasze grzechy i otworzył nam drzwi do Nieba. Jak wielka jest Jego Miłość do każdego z nas skoro zgodził się On pomieść taką ofiarę? Zapytajmy, więc dzisiaj sami siebie, czy ja tak mocno kocham Go, że zgodziłabym się oddać za Niego to, co mam najcenniejsze – życie?

Dzisiaj nie ma Mszy świętych. Wieczorem w kościołach celebrowane będą liturgie Męki Pańskiej. Usłyszymy, jak co roku o Męce Pańskiej, chociaż te Słowa zapewne znamy doskonale. Jednak jak za każdym razem mówią i ukazują one nam, co innego. Nie bójmy się otworzyć swoich serc, uszu na nie. Potem rozpoczniemy adorację krzyża – symbolu naszej wiary. To właśnie przez śmierć krzyżową Chrystusa przychodzi do nas życie wieczne.

Kiedy będziemy adorować krzyż pomyślmy, czym on jest dla mnie. Tylko symbolem?

Jak postrzegam go, na co dzień, czy czasem nie wstydzę się znaku krzyża będąc pośród innych? Niech słowa pieśni „Zbawienie przyszło przez krzyż” przypominają nam, że jest on drogą do Zbawienia. Nie chodzi tu wyłącznie o krzyż Chrystusa, ale także o krzyż naszego dnia powszedniego.

 Na koniec złożymy ciało Jezusa w Grobie. Ma to uzmysłowić nam, że On naprawdę cierpiał i naprawdę umarł.

Poprzez uczestnictwo w Liturgii Wielkiego Piątku podziękujmy Mu dziś za tą najpiękniejszą bezinteresowną ofiarę, a także powiedzmy całym sercem Chrystusowi „Jestem i cierpię z Tobą”.