Niedziela Palmowa w Jerozolimie PDF Drukuj Email
Wpisany przez Beata   
sobota, 08 kwietnia 2017 15:12

Specjalnie dla wszystkich Czytelników " Via Ad Deum" nasz korespondent misyjny o. Antoni Rojek OFM, zechciał opowiedzieć jak przebiega Niedziela Palmowa oraz Triduum Paschalne w Jerozolimie.


W Wielkim Poście jest już tradycja, że rozważamy corocznie Mękę Pańską i Śmierć Pana Jezusa podczas stacji Drogi Krzyżowej i kazań Pasyjnych, śpiewania Gorzkich Żali. Tajemnica śmierci Jezusa wciąż pozostaje dla nas ukryta i często niezrozumiała. Dlaczego Jezus musiał umrzeć w tak wielkim cierpieniu i osamotnieniu? Czy nie mógł nas zbawić w inny sposób? Trudno odpowiedzieć na te pytania i znaleźć odpowiedni argument, który przekonałby każdy Rozum. Mamy jednak głębokie przekonanie, że Wiara może dopełnić i oświecić tajemnicę Boga, który z miłości do człowieka „uniżył się” i „rozłożył swój namiot wśród nas”. Bóg staje się ciałem – Żydem. Wszystkie wydarzenia związane z tajemnicą miłości Boga najpierw dokonały się w Ziemi Świętej. Wśród wszystkich miast świata oraz Palestyny tylko jedno Bóg wybrał i umiłował.

 

 

 

„ Jeruzalem, Jeruzalem! Zabijasz proroków i kamieniujesz tych, którzy do ciebie zostali posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak zbiera swe pisklęta pod skrzydła, ale wy nie chcieliście” (Mt 23,37).


Czy to święte miasto to tylko bezimienna masa ludzi? Kto jest w końcu winny śmierci Jezusa? A może to ja jestem tym miastem, które Bóg chce przygarnąć pod swoje skrzydła?  Czy chcemy? Każdy z nas niech znajdzie odpowiedzi na pytania, które stoją przed nami w tym Wielkim Poście 2017, a kto nie zna odpowiedzi niech zacznie szukać. Czyż Jezus nie obiecuje poszukującym odnalezienia?


Dzięki Bożej Opatrzności miałem okazję przez 15 lat uczestniczyć w Ceremoniach Wielkiego Tygodnia w Jerozolimie. Najpierw, jako student i kleryk a później, jako kapłan. Przez tyle lat miałem okazję rozważania Ewangelii w miejscach, w których przebywał Jezus i chciałbym się z wami podzielić tym, co doświadczyłem i widziałem.Czy moja wiara w Jezusa Chrystusa Syna Bożego jest większa? Z całą pokorą muszę powiedzieć, że bardziej poznałem Go „rozumem”. Jego życie ziemskie, miejsca gdzie przebywał i gdzie umarł, ale to tylko informacje, które nie są żywą wiarą.


W Ziemi Świętej zostałem obdarowany nowym życiem, ale i doświadczeniem Ewangelii opowiedzianej trochę inaczej niż w Polsce. Usłyszałem ponownie Słowa Ewangelii w miejscu gdzie zostały wypowiedziane przesz Jezusa, nad jeziorem, nocą w Ogrodzie Oliwnym, ale też z krzyża. Pozostaje mi i wszystkim wam wiec prosić tak jak kiedyś Apostołowie prosili Jezusa: „Wzmocnij naszą wiarę!”, a Pan Jezus powiedział: „Gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy i powiedzielibyście temu krzewowi morwy: Wyrwij się i przenieś do morza”, to by was posłuchał” (Łk 17,5-6).


Niedziela Palmowa w Jerozolimie


Niedzielą Palmową w Kościele katolickim rozpoczynamy Wielki Tydzień, podczas którego, będziemy rozważać ostatnie ziemskie dni naszego Pana Jezusa Chrystusa spędzone w Jerozolimie. Rozpoczynamy jak zawsze od Niedzieli tak zwanej Palmowej, która upamiętnia wjazd Jezusa do Świętego Miasta. Tłumy ludzi, prawdopodobnie tysiące, wiwatowały „Hosanna!”, na cześć ubogiego nauczyciela z Nazaretu, w którym widzieli Mesjasza.


Słowa Ewangelii, przed uroczystą procesją, które usłyszymy przed Mszą Świętą przeniosą nas w czasie do tamtego pamiętanego dnia. Pewnie niewielu miało okazje przeżyć ten czas w Jerozolimie. Trzeba tutaj zaznaczyć, że w Jerozolimie w Niedzielę Palmową uroczysta Msza Święta jest sprawowana rano w Bazylice Bożego Grobu przez Patriarchę Jerozolimy. Patriarcha siedząc przed świętym miejscem zmartwychwstania Jezusa, rozdaje wszystkim wierzącym palmy i gałązki oliwne a następnie z radością trzy razy obchodzimy wokół edikoli Bożego Grobu. To jest nasza procesja przed Mszą Świętą. Jako, że nie wszyscy mogą uczestniczyć w tej porannej Mszy Świętej około godziny 14.30 jest organizowana druga procesja palmowa „śladami Pana Jezusa”.


Święty Mateusz tak opowiada o tym dniu:


„Gdy się zbliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfage na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał dwóch uczniów, mówiąc im: «Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz znajdziecie uwiązaną oślicę i przy niej źrebię. Odwiążcie je i przyprowadźcie do Mnie. A gdyby wam ktoś coś mówił, powiecie: „Pan ich potrzebuje i zaraz je odeśle”. A stało się to, żeby się spełniło słowo Proroka: «Powiedzcie Córze Syjonu: Oto Król twój przychodzi do ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy».


Uczniowie poszli i uczynili, jak im Jezus polecił. Przyprowadzili oślicę i źrebię i położyli na nie swe płaszcze, a On usiadł na nich. Tłum zaś ogromny słał swe płaszcze na drodze, a inni obcinali gałązki z drzew i słali nimi drogę. A tłumy, które Go poprzedzały i które szły za Nim, wołały głośno:


«Hosanna Synowi Dawida!

Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie!

Hosanna na wysokościach!»

Gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, i pytano: «Kto to jest?» A tłumy odpowiadały: «To jest prorok, Jezus z Nazaretu w Galilei».


Góra Oliwna – jak sama nazwa wskazuje – obfitująca do tej pory w drzewa oliwkowe jest wzniesieniem o wysokości 600 m p.p.m., kiedy stoimy na szczycie to od strony zachodniej widzimy otoczoną murami Jerozolimę z piękną panoramą miasta. Natomiast za nami na wschodnim zboczu Góry Oliwnej znajduje się arabska wioska tradycyjnie zwana Betfage. Wioska, o której wspomina Ewangelia. Betfage mieści się niedaleko wioski Betania, do której przechodzi się piękną ścieżką, która na wiosnę zakwita w kolorowe kwiaty (około 5 minut). Pamiętam, że, kiedy przyjechałem do Jerozolimy w  2000 roku, to można było swobodnie przejść tę drogę i z pielgrzymami. Niestety od 2003 roku, władze Izraela postanowiły zbudować 9 metrowy mur pomiędzy Betania i Betfage i od tej pory przejście jest niemożliwe.


Obecne miejsce Betfage było już znane w VIII wieku! Następnie Krzyżowcy budują na tym miejscu kościół, który, według świadectwa pewnego pielgrzyma z XII, był częścią większej zabudowy, która, posiadała dwie wieże obronne. Musimy pamiętać ze głównym zadaniem Krzyżowców była ochrona pielgrzymów, głównie chrześcijan podążających nawiedzić Ziemię Świętą i takie zabudowania znajdowały się na szlaku pielgrzymek gdzie pielgrzymi mogli bezpiecznie przenocować oraz zabezpieczyć się w potrzebną wodę oraz pożywienie. W 1883 roku, pewien rolnik w tym miejscu odkrył pięknie ozdobiony kamień, który według pielgrzymów miał być kamieniem, który posłużył Jezusowi, aby wejść na osiołka.


W 1883 roku, franciszkanie zakupili ten teren i na ruinach poprzedniego sanktuarium budują nowy kościół. Co roku w Niedzielę Palmową z tego kościoła wyrusza uroczysta procesja Palmowa w kierunku Jerozolimy.


W późniejszych wiekach procesja brała swój początek skąd wychodzi dzisiaj tzn. z dzisiejszego miejsca Betfage. Przez kilka wieków procesja była zakazana przez władze muzułmańskie. Udało się jednak franciszkanom przebywającym w Jerozolimie przekonać ówczesne władze i tak w XVI wieku rozpoczęli na nowo coroczną procesję tak jak to czynili pierwsi chrześcijanie. Aby jeszcze bardziej przypomnieć ludziom, co wydarzyło się w tych dniach w Jerozolimie, wtedy to o. Kustosz - główny przełożony Zakonu franciszkańskiego w Ziemi Świętej - siadał na osiołka i tak procesja wkraczała do Jerozolimy.


Dopiero w 1933 roku, zaczęto ją obchodzić już bardzo uroczyście z Patriarchą Jerozolimy na czele.


W Ziemi Świętej chrześcijanie posiadają swoje prawa i przywileje, które nabyli franciszkanie przez wiele lat. Istnieje takie prawo i regulamin, który nazywa się Status Quo – czyli niezmienny stan rzeczy (tutaj praw do miejsc świętych) i przywilejów wśród chrześcijan oraz reguluje on stosunki z rządzącymi niezależnie, kto obecnie znajduje się przy władzy. Na przykład miejsce Narodzenia Pana Jezusa, które znajduje się w Betlejem jest na terenie Autonomii Palestyńskiej i to władze tej autonomii są zobowiązane do przestrzegania Status Quo, które obowiązuje w Bazylice Narodzenia. Natomiast, jeśli chodzi o miejsca chrześcijańskie oraz wszelkie publiczne ceremonie chrześcijańskie w Jerozolimie tu odpowiedzialne do przestrzegania Status Quo są władze izraelskie.


Jeśli więc, w tym roku pojechalibyśmy do Izraela, to zobaczymy liturgie i obyczaje jak to było jeszcze kilkadziesiąt lat temu.


Liturgia w Niedzielę Palmową rozpoczyna się o godzinie 14 - tej w obrębie sanktuarium Betfage uroczystym odśpiewaniem fragmentu Ewangelii, który wspomina uroczysty wjazd Jezusa do Świętego Miasta Jerozolima. Na początku procesji znajdują się słynni kawas. Zaraz na przodzie po kawasi znajduje się kleryk patriarchalny, który niesie krzyż patriarchatu a zaraz za nim grupy skautów, którzy przyjechali z Nazaretu i Betlejem oraz z parafii w Jerozolimie. Ich muzyka i kolorowe stroje przyciągają wzrok turystów i fotografów prawie z każdej części świata. Za skautami podążają tłumy chrześcijan lokalnych oraz pielgrzymów. Na końcu tej ogromnej procesji (od 3-5 tysięcy ludzi) widzimy dwa rzędy utworzone przez kleryków z seminarium patriarchalnego w Beit Jala w Betlejem oraz studentów w seminarium franciszkańskiego z Jerozolimy, którzy idąc wymachują palmami i gałązkami oliwnymi przed Patriarchą Jerozolimy, Nuncjuszem Apostolskim oraz Kustoszem Ziemi Świętej.


Droga z Betfage prowadzi obok sanktuarium, kaplicy, Wniebowstąpienia Pana Jezusa oraz sanktuarium Pater Noster ( czyli Ojcze Nasz). Następnie schodzimy w dół po zboczu Góry Oliwnej i napotykamy sanktuarium, które upamiętnia płacz Jezusa nad miastem zwane kościołem Dominus Flevit.  U podnóża Góry znajduje się ogród w Getsemani i przechodząc obok miejsca Wniebowzięcia w Dolinie Cedronu. Po przejściu przez Dolinę idzie się już w kierunku murów miasta gdzie na naszej drodze znajduje się Brama Lwów, przez którą wchodzimy do miasta. Zaraz po wejściu do miasta procesja kieruje się do klasztoru Ojców Misjonarzy Afryki – zwanych Ojcami Białymi - gdzie na ich terenie znajduje się sadzawka Betezda i ruiny kościołów z okresu bizantyjskiego zbudowane ku czci cudu uzdrowienia, którego dokonał Jezus w pewien szabat uzdrawiając człowieka, który był sparaliżowany od 38 lat. Na terenie Ojców Misjonarzy Afryki stoi do tej pory średniowieczny kościół pod wezwaniem św. Anny, z przyległą grotą należącą do domu Świętych Joachima i Anny, w którym urodziła się ich córka Maryja.


Po dwóch godzinach procesji docieramy w końcu na miejsce, na którym Patriarcha w krótkim przemówieniu w języku angielskim i arabskim zaprasza wszystkich do pomyślnego i duchowego przeżywania Wielkiego Tygodnia w Jerozolimie i następnie udziela uroczystego błogosławieństwa relikwiami Krzyża Świętego. Procesja w Jerozolimie jest wyjątkowa. Ta wyjątkowość wyraża się uczestnictwie w niej ludzi z całego świata. Cały świat jest przestawiony symbolicznie właśnie w obecności tak wielu chrześcijan, którzy specjalnie przyjechali do Jerozolimy, aby przeżyć tam Wielki Tydzień, Triduum Paschalne aż po Niedzielny poranek Zmartwychwstania.

 

 

opracowała: Beata Fabiś

 

 


Poprawiony: niedziela, 09 kwietnia 2017 16:19