Niezwykły pontyfikat Jana Pawła II Drukuj
Wpisany przez Beata   
poniedziałek, 14 kwietnia 2014 22:11

Trudno jest opisać tak bogaty w swoją wymowę czas, jakim był pontyfikat Jana Pawła II.

 

 

Życie Karola Wojtyły, a później Papieża Jana Pawła II już od najmłodszych lat odznaczało się pobożnością i wielką miłością do Matki Bożej.

 

 

 

 

16 października 1978 roku cały świat usłyszał radosne „Habemus Papam”, ówczesny arcybiskup Karol Wojtyła został wybrany przez konklawe na papieża, przybrał on imię Jan Paweł II.

 

 

 

Totus Tuus

 

 

 

Pontyfikat Jana Pawła II był nierozerwalnie złączony z Maryją. Świadczy o tym chociażby złota litera „M” widniejąca po lewej stronie na Jego herbie papieskim oraz słowa, które wybrał sobie, jako dewizę „Totus Tuus”, które znaczą „Jestem cały Twój i wszystko, co moje, do Ciebie należy. Przyjmuję Ciebie całym sobą. Daj mi Swoje serce, Maryjo.

 

 

 

Była ona dla Papieża towarzyszką, nauczycielką pomagającą w rozumieniu nauk Chrystusa.

 

 

Trudno też nie mówić o Nim, jako o człowieku różańca świętego. Odbył szereg pielgrzymek do miejsc związanych z Matką Bożą, szerzył Jej kult na całym świecie.

 

 

Ukoronowaniem wielkiej miłości i oddania Maryi jest Akt Zawierzenia Kościoła i Świata, którego dokonał w Rzymie 8 października 2000 roku.

 

 

Należy tu jeszcze podkreślić ogromny wkład Ojca Świętego w rozwój modlitwy różańcowej. Do istniejących tajemnic różańcowych została dodana Tajemnica Światła. Składa się na nią pięć wydarzeń z życia Chrystusa, które obejmują Jego nauczanie od momentu Chrztu w Jordanie, aż do ustanowienia Sakramentu Eucharystii. Poprzez wprowadzenie tej tajemnicy różaniec stał się modlitewną Ewangelią. Tajemnice Światła z poprzedzającymi je Tajemnicami Radosnymi oraz następującymi po nich Tajemnicami Bolesnymi obejmują całe Zbawcze Misterium Jezusa Chrystusa.

 

 

O wielkim znaczeniu dodania Tajemnicy Światła pisze Jan Paweł II w swoim Liście Apostolskim „Rosarium Virginius Mariae” z 16 października 2002 roku.

 

 

Ojciec Święty zwraca się w nim z osobistą prośbą skierowaną do każdego z nas:

 

 

” Patrzę na Was wszystkich, Bracia i Siostry wszelkiego stanu, na Was, rodziny chrześcijańskie, na Was, osoby chore i w podeszłym wieku, na Was młodzi: weźcie znów ufnie do rąk koronkę różańca, odkrywając ją na nowo w świetle Pisma Świętego, w harmonii z liturgią, w kontekście codziennego życia.”

 

 

 

Orędownik Bożego Miłosierdzia

 

 

Papież był niestrudzonym orędownikiem i głosicielem Miłosierdzia Bożego. Starał się On nie tylko czynić to poprzez swoją papieską posługę, ale przede wszystkim sam był człowiekiem pełnym miłości i miłosierdzia.

 

 

Miłosierdziu Bożemu poświęcił encyklikę „Dives in Miserocordia” z 30 listopada 1980 roku, w której czytamy: „ Miłosierdzie samo w sobie, jako doskonałość nieskończonego Boga jest również nieskończone. Nieskończona, więc i niewyczerpalna jest też gotowość Ojca w przyjmowaniu synów marnotrawnych wracających do Jego domu. Nieskończona jest gotowość i moc przebaczania, mając swe stałe pokrycie w niewysłowionej wartości ofiary Syna. Żaden grzech ludzki nie przewyższa tej mocy ani nie ogranicza. Ograniczyć ją może tylko od strony człowieka brak dobrej woli, brak gotowości nawrócenia, czyli pokuty, trwanie w oporze i sprzeciwie wobec łaski i prawdy, a zwłaszcza wobec świadectwa krzyża i zmartwychwstania Chrystusowego.”

 

 

To dzięki niemu możemy obchodzić Niedzielę Miłosierdzia Bożego – jest to druga Niedziela Wielkanocna. W Rzymie podczas kanonizacji bł. Siostry Faustyny 30 kwietnia 2000 r., Papież ogłosił ten dzień świętem dla całego świata.

 

 

Inspiracją dla ustanowienia tego święta było przekazane w „Dzienniczku” s. Faustyny pragnienie Jezusa. Czytamy w nim: „Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia.(Dz.299) Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła  miłosierdzia  Mojego.  Która dusza  przystąpi  do  spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski (Dz. 699).”

 

 

Możemy zadać sobie pytanie „Dlaczego Pan Jezus wybrał właśnie ten dzień na Niedzielę Miłosierdzia Bożego?” Kiedy spojrzymy na wydarzenia liturgiczne poprzedzające to święto, zauważymy, że właśnie w Męce, Śmierci i Zmartwychwstaniu zostało najpełniej ono objawione.  

 

 

 

Niestrudzony Pielgrzym

 

 

Podróże Apostolskie stanowią ważny element pontyfikatu Jana Pawła II.

 

 

W całej swojej skromności i pokorze Ojciec Święty przybywał do danego kraju nie tylko, jako Następca św. Piotra, ale jako Pielgrzym. On poprzez głoszenie wiary i Słowa Bożego prowadzi cały lud pielgrzymujący, czyli nas do Boga.

 

 

Papież nie tylko mówił o wierze, ale co najważniejsze sam świadczył o niej.

 

 

Zawsze w swoich homiliach podkreślał jak wielkie nadzieje pokłada w młodych ludziach. Ojciec Święty zaznaczał, że młodzi są przyszłością Kościoła i powinni budować swoje życie na Bogu oraz wartościach nieprzemijających. Wskazywał na pokusy i niebezpieczeństwa współczesnego świata.

 

 

Doskonałym przykładem będą tu słowa Jana Pawła II skierowane do młodych w Orędziu na XVIII Światowy Dzień Młodzieży 2003 roku:

 

 

 „Nikt poza Chrystusem nie może dać wam prawdziwego szczęścia. Naśladując przykład Maryi umiejcie powiedzieć Mu wasze bezwarunkowe „tak”. Niech nie będzie w waszym życiu miejsca na egoizm i lenistwo. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek potrzeba, abyście byli „stróżami poranka”, którzy obwieszczają światło świtu i nową wiosnę Ewangelii, której zalążki już są widoczne.”

 

 

Cierpienie i godna śmierć

 

Ojciec Święty nigdy nie ukrywał swojego cierpienia przed wiernymi. W ten sposób pokazywał wszystkim, że jest takim samym człowiekiem jak my, którego też dotyka cierpienie. Zaczął mu poświęcać więcej miejsca w swoich homiliach zwłaszcza po zamachu na Niego, który miał miejsce 13 maja 1981 roku, podczas audiencji generalnej na Placu św. Piotra w Rzymie. Jan Paweł II został wtedy postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę. Papież wierzył, że swoje ocalenie zawdzięcza Matce Bożej, gdyż 13 maja 1917 roku miało miejsce pierwsze objawienie w Fatimie. Świadczy też o tym Jego wypowiedź: „Jedna ręka strzelała, a inna kierowała kulę.”

 

 

Rok po zamachu udał się do Fatimy, aby złożyć Matce Bożej hołd i podziękować za ocalone życie.

 

 

 

Jan Paweł II cierpiał na postępującą chorobę Parkinsona. Długoletnie zmagania się Papieża z nią, starością były osobistym świadectwem Jego cierpienia. Znalazło to miejsce w poglądach, które głosił. Wszystko to przyrównywał do męki Chrystusa.

 

 

W jedenastą rocznicę zamachu, czyli 13 maja 1992 roku, Ojciec Święty ustanowił Światowy Dzień Chorego. Obchodzony jest on corocznie 11 lutego.

 

 

Z pewnością Jana Pawła II można nazwać nauczycielem, wzorem godnego starzenia się, a później śmierci.

 

 

Pewnie wszyscy pamiętamy ostatni Wielki Piątek w życiu Ojca Świętego. Choroba i cierpienie nie pozwoliły Mu na przewodniczenie nabożeństwu Drogi Krzyżowej w Koloseum. W tym dniu splotły się ze sobą dwie Drogi Krzyżowe – ta sprawowana na pamiątkę Męki i Śmierci Jezusa Chrystusa i osobista Jana Pawła II.

 

 

Odszedł do Domu Ojca 2 kwietnia 2005 roku, o godz. 21: 37 w wigilię Święta Miłosierdzia Bożego. Jego pogrzeb odbył się 8 kwietnia 2005 r. Wszyscy zapewne pamiętamy, kiedy to Duch Święty pod postacią wiatru zamknął księgę lezącą na trumnie Ojca Świętego.

 

 

Był to znak, że Jego ziemskie pielgrzymowanie właśnie dobiegło końca.

 

 

Uroczysta beatyfikacja miała miejsce 1 maja 2011 r., Kiedy to Papież Benedykt XVI podczas Mszy Świętej w Watykanie ogłosił Jana Pawła II Błogosławionym.

 

 

Pragnienie wielu milionów serc, które zaraz po ogłoszeniu odejścia Ojca Świętego wołały prosząc „Santo Subito!!” dopełni się, kiedy Papież Franciszek 27 kwietnia 2014 roku w Rzymie dokona uroczystej kanonizacji, a więc ogłoszenia Świętym Jana Pawła II i Jana XXIII.

 

 

 

 

 

autor: Beata Fabiś

 

 

 

 

Poprawiony: poniedziałek, 14 kwietnia 2014 22:17