Czwartek, 11 kwietnia 2019 roku

V tydzień Wielkiego Postu, Rok C


Czy chcesz żyć wiecznie?

Zdarzają się takie sytuacje, że rodzina, która przychodzi do kancelarii parafialnej, aby prosić o pogrzeb kogoś bliskiego, zostaje zapytana: „Czy krewny chodził do kościoła? Czy przyjmował sakramenty? Czy uczestniczył w życiu wspólnoty parafialnej?” I wówczas pada odpowiedź bardzo szczera: „Nie…, ale to był dobry człowiek”. Czy wystarczy być dobrym człowiekiem, aby osiągnąć życie wieczne? Takie zdanie, które usprawiedliwia zaniedbania ludzi w dziedzinie życia wiary, można usłyszeć coraz częściej. Jest coś w człowieku, co przekonuje go, że wystarczy być dobrym człowiekiem, aby osiągnąć cel naszego życia, czyli zbawienie.

Jezus jednak wielokrotnie wskazuje nam na wymagania, które stawia człowiekowi, który chce żyć wiecznie, mówiąc np.: Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki (J 6, 51). Podczas pogrzebu śpiewamy natomiast antyfonę: Ja jestem zmartwychwstanie i życie, kto wierzy we Mnie, choćby i umarł, żyć będzie, a każdy kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki (por. J 11, 25-26). Są to słowa samego Jezusa, które możemy przeczytać w Ewangelii według św. Jana. Jezus, wypowiadając je do Marty, siostry Łazarza, zakończył te słowa pytaniem: Czy wierzysz w to? (por. J 11, 26)

W dzisiejszej Ewangelii Jezus dokłada kolejne wymaganie: Jeśli ktoś zachowa moja naukę, nie zazna śmierci na wieki (por. J 8, 51). Nie możemy więc usprawiedliwiać naszych zaniedbań w relacji z Bogiem tym, że jesteśmy dobrymi ludźmi. Nie znaczy to jednak, że dobrymi ludźmi być nie mamy. To pragnienie ludzkiego serca, aby być dobrym, jest bowiem głosem Boga w naszych sercach. Do zbawienia i życia wiecznego w niebie potrzebujemy jednak czegoś więcej. Naszego zaangażowania przejawiającego się w poznawaniu nauki Jezusa i w jej wypełnianiu oraz przystępowania do sakramentów, które zostały przekazane przez Jezusa Kościołowi.

Znane jest nam bowiem powiedzenie Cypriana z Kartaginy „Extra Ecclesiam nulla salus” („Poza Kościołem nie ma zbawienia”). Rozumiemy je dzisiaj w ten sposób, że w Kościele jest pełnia zbawienia. Katechizm Kościoła Katolickiego mówi o tym, że ci, którzy bez własnej winy nie znając Ewangelii Chrystusowej i Kościoła Chrystusowego, szczerym sercem jednak szukają Boga i wolę Jego przez nakaz sumienia poznaną starają się pod wpływem łaski pełnić czynem, mogą osiągnąć wieczne zbawienie (por. KKK 847). Jednak my znamy Jezusa, zostaliśmy przez chrzest włączeni do wspólnoty dzieci Bożych.

Jeśli chcesz żyć wiecznie, to masz ku temu konkretną pomoc. Pozostaje tylko pytanie, czy z niej skorzystasz…

autor: o. Krzysztof Wąsiewicz CSsR Duszpasterz w Parafii św. Klemensa Hofbauera – Głogów


źródło: