Sobota, 12 marca 2022 roku,

I tydzień Wielkiego Postu, Rok C

Nie lubimy być gorsi od innych. I śmiało można stwierdzić, że cechą człowieka żyjącego w XXI wieku jest pęd za tym, by stawać się lepszym od drugiego.

Rodzice wymagają od swoich dzieci, by uczyli się lepiej. Często przy tym porównując swoje dziecko do innego. Gdy sąsiad zmieni samochód, zaraz chcemy mieć taki sam albo nawet lepszy od niego. Niejednokrotnie pojawiają się także w nas myśli, dlaczego komuś powodzi się lepiej niż mnie. Przecież tyle dobrego robię, a tamten to zwykły drań…

Wiele takich przykładów wziętych z życia codziennego można by tutaj przytaczać. I można by zapytać, czy to coś złego, że chcę być lepszy od kogoś.

Jako uczniowie Jezusa Chrystusa mamy doskonalić się w miłości – miłości do każdego człowieka: zarówno tego, który jest bliski mojemu sercu, jak i tego, którego w języku tego świata można nazwać wrogiem. Kiedy będziemy wzrastali w naszej drodze doskonałości z Panem Bogiem, nie będziemy patrzeć na to, by być lepszym od drugiego człowieka, ale będziemy starali się, by czynić ten świat lepszym. A będzie dokonywało się to dzięki temu, że zrozumiemy, czym naprawdę jest miłość.

O. Antony de Mello SJ, komentując dzisiejszą Ewangelię, posłużył się takim przykładem:

„Czymże jest miłość? Przyjrzyj się kwiatowi róży. Czy róża może powiedzieć: Zapach mój przeznaczam tylko dla dobrych ludzi, a odmawiam go ludziom niegodziwym?

Albo czy możesz sobie wyobrazić lampę, która ukrywa swoje światło przed złymi ludźmi, którzy szukają w nim drogi? Mogłaby to zrobić tylko wtedy, gdyby przestała być lampą.

Zauważ, jak naturalnie i bez ograniczeń drzewo udziela swego cienia każdemu człowiekowi, dobremu i złemu, młodemu i staremu, wysokiemu i niskiemu; wszystkim zwierzętom, każdej żywej istocie, a nawet tym, którzy podcinają jego korzenie.

Tak oto określiliśmy pierwszą cechę miłości: nie robi ona żadnych różnic.

Właśnie dlatego jesteśmy wezwani, by być podobni Bogu, który sprawia, że słońce świeci zarówno nad dobrymi, jak i złymi, że deszcz pada zarówno nad świętymi, jak i nad grzesznikami; bądźcie doskonałymi, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest. Kontempluj w zadziwieniu nieskazitelną doskonałość róży, lampy i drzewa, a zrozumiesz, na czym polega istota miłości”.

Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec niebieski (Mt 5, 48).

autor: o. Rafał Nowak CSsR Redemptorysta Prowincji Warszawskiej, obecnie duszpasterz Polskiej Misji Katolickiej w Niemczech – Monachium

źródło: