Środa, 16 marca 2022 roku,


II tydzień Wielkiego Postu, Rok C

Słowo Boże pragnie nam dzisiaj dać piękną, ale jakże trudną, lekcję właściwego zachowania się wobec niegodziwych prześladowców, zaciekłych przeciwników i zdrajców.

Niegodziwi rzekli: «Chodźcie, uknujemy zamach na Jeremiasza»! (Jr 18, 1). Odpowiedzią na knowania i zamach niegodziwych przeciwników na Jeremiasza – proroka, wybranego i posłanego przez samego Boga – jest jego wspaniała, wstawiennicza modlitwa: Usłysz mnie, Panie, i słuchaj głosu moich przeciwników! Czy złem za dobro się płaci? A oni wykopali dół dla mnie. Wspomnij, jak stawałem przed Tobą, aby się wstawiać za nimi, aby odwrócić od nich Twój gniew (Jr 18, 19-20). Zauważmy, Jeremiasz nie przeklina, nie wygraża i nie prosi o słuszną zemstę, lecz, przeciwnie, wstawia się za swymi niegodziwymi prześladowcami i przeciwnikami, a nawet prosi Pana, aby odwrócił od nich swój słuszny gniew. Prawowierny, odważny i miłosierny prorok prosi o Boże miłosierdzie dla niemiłosiernych, niegodziwych i podstępnych prześladowców. Tę samą myśl kontynuuje inny autor natchniony: Wybaw mnie, Panie, w swoim miłosierdziu. Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie. W Twoim ręku są moje losy, wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców (Ps 31).

Syn Człowieczy zostanie wyszydzony, ubiczowany i ukrzyżowany (por. Mt 20, 18-19). Według Ewangelii, zwłaszcza synoptycznych, Jezus wraz ze swoimi uczniami odbył trzy wielkie pielgrzymki z Galilei do Jerozolimy. Podczas tych trzech podróży, będących swego rodzaju katechezami, również trzy razy mówił im otwarcie o ich ostatecznym, tragicznym celu: Syn Człowieczy zostanie wydany arcykapłanom i uczonym w Piśmie. Oni skażą Go na śmierć i wydadzą Go poganom (Mt 20, 18-19). Apostołowie, z jednej strony, przekonani o Jego Boskiej wszechmocy nie dopuszczali takiej „przyziemnej opcji”, a nawet, w osobie Piotra, zaklinali się na Boga, że „coś” takiego nie wchodzi nawet w rachubę, bo przecież królestwo Jezusa, tu i teraz, będzie trwało wiecznie. Z drugiej strony, w konsekwencji wiecznego, ziemskiego panowania królestwa Jezusa, oni nie słuchając i nie przyjmując słów Jezusa o Jego haniebnej śmierci, zaczęli między sobą rozprawiać, kto z nich jest największy, kto zajmie najważniejsze stanowiska i kto zasiądzie po Jego prawej i lewej stronie. Wszystko wydawało się logicznie proste do zrealizowania i budowania królestwa Jezusa na ziemi, według apostołów – ministrów, administratorów czy nawet książąt udzielnych państw – miast. Logika Jezusa – Boga i Syna Człowieczego – stoi w wielkiej sprzeczności z aktualną logiką apostołów – ministrów oraz ziemskich monarchów, władców i wielkich tego świata. Nie tak będzie u was (Mt 20, 26). Ich aktualna logika jako kolorowa, piękna i sielankowa mozaika, zostanie rozbita na kawałki, a następnie, pod krzyżem Mistrza, Nauczyciela i Króla, przeżyją wielki kryzys wiary. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela (Łk 24, 21). Dopiero w świetle Jego zmartwychwstania i dzięki działaniu Ducha Świętego apostołowie zrozumieją sens logiki – ekonomii Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu (Mt 20, 28).

Na zakończenie piękny obraz wielkopostny. „Uprawiała sport i rokowała duże nadzieje na dobre wyniki w zawodowym alpinizmie. Lubiana przez koleżanki, zawsze pełna radości i optymizmu. Wiadomość o jej wejściu za bramę klasztoru klauzurowego była szokiem dla wszystkich, którzy ją znali. Jeden po drugim pytał: «Co się jej stało?» Gdy te pytania dotarły do niej, odpowiadała z uśmiechem: «Zmieniłam dyscyplinę: Przeszłam na alpinizm duchowy. Mam do zdobycia kilka ciekawych szczytów: Tabor, Góra Oliwna, Golgota»”.

autor: o. Edmund Kowalski CSsR Profesor nadzwyczajny Istituto Superiore di Teologia Morale (antropologia filozoficzna – specjalność bioetyka), Accademia Alfonsiana, obecnie wykładowca teologii moralnej (bioetyka) w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów – Kraków


źródło: