Rozważanie na 21.08.2015 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Beata   
czwartek, 20 sierpnia 2015 19:00

XX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B


Rt 1, 1. 3-6. 14b-16. 22; Ps 146(145), 5-6ab. 6c-7. 8-9a. 9bc-10 (R.: por. 1); Ps 25 (24), 4b. 5; Mt 22, 34-40


Faryzeusze po odpowiedzi Jezusa udzielonej saduceuszom w sprawie zmartwychwstania znowu knuli, w jaki sposób złapać Go na braku znajomości Pism, Prawa, na bluźnierstwie. Chcieli koniecznie udowodnić Mu, że się myli, nie ma racji, że wręcz nie zna zbyt dokładnie prawa. Toteż zadali pytanie, myśląc, że teraz przyłapią Go na tym. Zapytali: „Które przykazanie w Prawie jest największe?”

 

Niech nie dziwi nas to pytanie. Znamy dziesięcioro przykazań Bożych, oprócz tego mamy przykazania Kościelne. Żydzi natomiast tych nakazów mieli setki. Sami często spierali się nad ich ważnością i pierwszeństwem. Nie wiedzieli, że jest to fundamentalne pytanie i najważniejsza odpowiedź, która jest podstawą wiary. „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem.”

 

Zatrzymajmy się na chwilę nad słowami: „całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem”. Bóg w tych słowach wskazuje nam, jak powinniśmy Go kochać. Jaka to powinna być miłość. To miłość obejmująca całego człowieka. To nie może być tylko intelekt, jakieś rozumowe rozważanie Bożej obecności, to nie może być samo serce, same uczucia, które są przecież tak często niestałe i zależne od ludzkich emocji, od sytuacji. Człowiek jest jednością psychofizyczną i duchową. Jeżeli ma czynić coś prawdziwie i w pełni, angażuje się w to cały. Bóg oczekuje od nas pełnego zaangażowania się w miłość do Niego. Wejdźmy w rozważanie tych słów. „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem.” Bóg poucza, iż człowiek ma wejść w relacje ze swoim Bogiem całą swoją istotą, bytem. Dlaczego jest to takie ważne? Otóż, Bóg powołał człowieka do istnienia z miłości, którą sam jest i do miłości. Tak go stworzył, że bez miłości człowiek nie potrafi się prawidłowo rozwijać, normalnie funkcjonować, jest nieszczęśliwy. Stwarzając go na swój obraz umieścił w nim całą głębię swego bytu. Uczynił go swoją świątynią. Swoim mieszkaniem. Nadał mu w ten sposób ogromną wartość, umieścił w nim pierwiastek Boski.

 

Dokonując wyborów w swoim codziennym życiu, kierujmy się przykazaniem miłości, bowiem miłość pokieruje nami najlepiej. Ona pomoże nam wybrać dobro. Będziemy w związku z tym w zgodzie z Bogiem, a więc i wszystkimi Jego przykazaniami. Wtedy nie będzie dylematów, jak pojmować dane przykazanie, jak je stosować w praktyce, bowiem zawsze podpowiedzią będzie miłość. Ona również niech będzie w naszych wzajemnych relacjach. Bóg mówi o miłości bliźniego. Ma to być ta sama miłość, jaką darzymy Boga. To właśnie ze względu na miłość Boga, mamy kochać swoich bliźnich.