Rozważanie na 23.09.2015 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Beata   
wtorek, 22 września 2015 22:48

XXV Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B


Ezd 9, 5-9; Tb 13, 2. 3b-4abc. 7. 8 (R.: por. 2a); Mk 1, 15; Łk 9, 1-6

 

Jezus wysłał Dwunastu, „aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.” Zauważmy, że było to jeszcze przed śmiercią Jezusa, Jego Zmartwychwstaniem, przed Zesłaniem Ducha Świętego. Można rzec, że był to początek ich przygody z Bogiem, który na nowo objawiał im swoje Oblicze. Byli pełni zapału, zachwytu nad Osobą Jezusa. Jego nauka porwała ich serca i zapragnęli rozgłaszać ją światu. Oni jeszcze nie byli uformowani na apostołów. Jeszcze nie przeszli tej „próby ognia”, jaką była męka Jezusa i ukrzyżowanie. To był prawdziwie początek ich drogi. Nie zdawali sobie sprawy z własnej niedojrzałości. Ale mieli w sobie ten zapał apostolski.

 

Jezus postanowił wysłać ich, by zaczęli głosić królestwo Boże. Nie wysłał ich bez niczego. „Dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób.” Dał im też pewne wskazania. Mieli iść bez troszczenia się o sprawy typowo materialne. O te zatroszczy się Bóg. Oni mają iść i głosić dobrą nowinę o królestwie niebieskim. Jeśliby w jakimś mieście ich nie przyjęli, mają iść dalej do następnej miejscowości. Nie zastanawiać się nad tymi, którzy odrzucają głoszone słowo. To odrzucenie będzie świadczyło przeciwko nim. Natomiast tam, gdzie ich przyjmą, mają pozostawać dłużej, głosić Ewangelię i uzdrawiać z chorób.

 

My także jesteśmy Jego apostołami. Nasze apostolstwo miłości ma polegać na ciągłej próbie kochania naszych bliskich i znajomych. Mamy podejmować wysiłek zapominania o sobie ze względu na miłość Jezusa do nas i do innych dusz. Mamy próbować dostrzegać Jego miłość wokół i ją przyjmować. Właśnie ze względu na Jego miłość, obecność w każdej duszy i starać się podchodzić z miłością do każdego. Mamy każdą osobę traktować jak Jezusa.