XXVIII Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B

Rz 4, 1-8; Ps 32 (31), 1-2. 5. 11 (R.: por. 7); Ps 32 (31), 22; Łk 12, 1-7

Kwas to zaczyn, obrazuje ukryte działanie czegoś, co widoczne stanie się po jakimś czasie. Udawania rozpoczęte teraz przyniesie problemy w przyszłości, może w przyszłości więcej osób będzie chciało udawać, niż rozwiązywać problemy. A co się stanie, gdy będą tak postępowały setki czy tysiące ludzi wyznających imię Jezusa, a niewiele mający z Nim wspólnego?

Obłuda religijna, czyli udawanie kogoś, kim się w rzeczywistości nie jest została nazwana kwasem faryzeuszy. Wiara prowadzi do uwielbienia Boga, jako sprawcy wszystkiego, co może się zdarzyć, a udawanie prowadzi do uzyskania uznania, szacunku, a nawet uwielbienia ze strony ludzi: „jacy oni pobożni”. Przeciwnicy religijni wywołują lęk uczniów, ale Jezus daje im władzę nad duchami, chorobami i niemocami ludzi. Przeciwników jest niewielu, a wielu jest ludzi potrzebujących zbawienia Bożego, Jego miłości i troski.

Wiara usuwa lęk przed ludźmi i dodaje im odwagi do posłuszeństwa Bogu. Usprawiedliwiona jest bojaźń Boża, czyli szacunek wobec autorytetu Boga.

Wrogowie Jezusa na ziemi mogą zabrać uczniom wszystko, lecz nie mogą wyrwać uczniów z królestwa Bożego. Bóg będzie ich bronił, jak ojciec swoje dzieci. Nie ma sensu ukrywać prawdy o Bożym sposobie zbawienia ludzi. Tylko nieliczni się jej sprzeciwią, a większość ludzi pragnie o nim usłyszeć. Wróble były pokarmem ludzi biednych. Jeśli Bóg troszczy się o coś tak mało wartościowego jak wróble, o ileż bardziej troszczy się o ludzi!

Przyznaniem się do Jezusa będzie wzywanie ludzi do opowiedzenia się za Jezusem: „Od twojej odpowiedzi na osobę Jezusa będzie zależało twoje przyszłe zbawienie".

Wyparciem się Jezusa przez ucznia będzie unikanie jasnego stanowiska w sprawie zbawienia człowieka.

Jakie będzie nasze stanowisko?