XXIX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B

Rz 5, 12. 15b. 17-19. 20b-21; Ps 40 (39), 7-8a. 8b-10. 17 (R.: por. 8a i 9a); Łk 21, 36; Łk 12, 35-38

Nasze życie powinno być taką stałą gotowością, by spożyć ostatnią Paschę oraz nieustannym czuwaniem sługi, na przyjście Pana. Czym jest Pascha? Wyraz ten ma swoje pochodzenie oznaczające przejście. W tym słowie należy doszukiwać się wyjaśnienia, czym jest Pascha, na którą i my, chrześcijanie czekamy? Biorąc pod uwagę życie Jezusa, ostatnią wieczerzę, mękę, śmierć oraz Zmartwychwstanie, możemy i powinniśmy sami wyciągnąć wnioski.

Niestety niewiele osób to czyni. Porównując do czasów Mojżesza i niewoli, mamy być w ciągłej gotowości. Bowiem czas niewoli, a więc czas życia ziemskiego kończy się. Nie będzie trwał wiecznie. Przepasanie bioder i sandały na nogach oznaczają, iż jesteśmy gotowi do tej podróży, do tego przejścia od życia na ziemi, do życia wiecznego. Oby miało ono miejsce w Niebie.