XXXI Tydzień Okresu Zwykłego, Rok B

Rz 12, 5-16a; Ps 131 (130), 1. 2-3; Mt 11, 28; Łk 14, 15-24

Nikt z nas nie może czuć się bezpiecznie, jeśli z wyższością patrzy na swego brata. Nikt z nas nie może spać spokojnie, jeśli z pogardą traktuje chociażby jednego człowieka. Bowiem każdy jest dzieckiem Boga. Każdy jest umiłowanym dzieckiem Boga. Jeśli w twoim sercu brak jest miłości do bliźnich, to tym samym odrzucasz przykazanie miłości, które jest pierwszym i podstawowym. Jeśli zaś odrzucasz to przykazanie, odrzucasz zaproszenie do Królestwa Niebieskiego na ucztę. To uczta miłości. Bo Królestwo jest Królestwem Miłości.

Królem jest Miłość pisana przez duże „M”. Każdy człowiek poprzez śmierć i zmartwychwstanie Jezusa otrzymał zaproszenie na tę ucztę. Jezus po prostu otworzył nam Niebo. Jeśli zatem ty pogardliwie traktujesz to zaproszenie, jeśli nie zwracasz na nie uwagi, jeśli nie starasz się sprostać pewnym wymogom zaproszenia, to jak zamierzasz się znaleźć w Królestwie? Miłość jest najważniejszym wymogiem tego zaproszenia. To niejako bilet wstępu i szata twoja. Jeśli tych dwóch nie posiadasz nie wejdziesz na ekskluzywne jedyne w swoim rodzaju. To jedyna i niepowtarzalna uczta. Trwać będzie wieczność.

Jeśli chcesz wejść na ucztę, musisz już teraz zacząć się szykować. Pragniesz żyć w Królestwie Niebieskim, już teraz zacznij iść w jego kierunku. Jeśli chcesz resztę życia spędzić z Bogiem, to w porę Mu to powiedz i posłuchaj Jego wskazówek. Poświęć Mu czas.