III Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C

2 Tm 1, 1-8 lub Tt 1, 1-5; Ps 96 (95), 1-2. 3. 7-8a i 10 (R.: por. 3); Łk 4, 18; Łk 10, 1-9

Dlaczego Jezus mówi, iż robotników jest mało? Przecież ochrzczonych jest na świecie bardzo dużo. Każdy powinien być świadkiem, apostołem, uczniem Chrystusa! Ludzie ochrzczeni żyją tak, jakby nie wierzyli w Boga. Nie przyjmują przykazań, jako obowiązujących ich. Natomiast często dyskutują z Bogiem nad zasadnością niektórych. Tyle wieków, pokoleń wychowało się na przykazaniach danych ludziom przez Boga. W tych prostych przykazaniach - zasadach obowiązujących wierzących zawarta jest wielka mądrość.

Mamy wejść w osobową relację z Bogiem. Ma to być osobista relacja z Bogiem żywym, z Osobą, a nie z mglistym wyobrażeniem o Nim. Najpierw mamy sami napełnić się Jego miłością, Duchem, by potem żyjąc Nim świadczyć o Bogu w swoim środowisku. Nasza działalność misyjna, apostolska, to po prostu nasze życie w ścisłym zjednoczeniu z Miłością, czyli z Bogiem. Wypełnianie swoich obowiązków, ale w zgodzie z własnym sumieniem. Czynienie wszystkiego z myślą o Jezusie. Czynienie wszystkiego dla Niego i z miłości do Niego. Jezus ostrzega nas. „Oto was posyłam jak owce między wilki.” Wiedzmy, że prawdziwie świat roi się od „wilków”. My natomiast, którzy jesteśmy naśladowcami Jezusa, mamy wzorować się na Nim we wszystkim. Czyli w Jego łagodności również. W Jego ofierze również. Stąd to porównanie do owiec. Mamy być czujni, mamy być rozważni. Jednak mamy być również jak nasz Pan Jezus Chrystus - owieczką, jagnięciem aż po ofiarę z siebie.