III Niedziela Adwentu, Rok C

Łk 3,10-18

Przygotowanie do przeżycia pamiątki Bożego Narodzenia to nie tylko te przedświąteczne troski o zaopatrzenie lodówki i uporządkowanie naszego otoczenia, ale to przede wszystkim uporządkowanie serca i dróg życiowych. Bliskość Pana przynagla, aby zrobić Mu miejsce. Trzeba powracać do Betlejem i radować się wszystkim, co tam się wydarzyło, ale prawdziwa bliskość i prawdziwe narodzenie Boga powinno dokonać się w sercu oczyszczonym przez pokutę. Obyśmy o tym przygotowaniu nie zapomnieli ani go nie odkładali. Jeżeli mamy wiele braków w naszym życiu, to możliwości sakramentalnego spotkania się z Chrystusem stoją przed wszystkimi otworem.

Nie można jednak zapomnieć o twardych słowach Jana Chrzciciela mówiących o czyszczeniu omłotu, o zbieraniu pszenicy, ale także o spaleniu plew w ogniu nieugaszonym. Nawrócenie przygotowujące spotkanie z Panem, który jest blisko, musi być prawdziwe i konsekwentne, jest ono jednak możliwe dla wszystkich ludzi. Wskazują na to pouczenia Jana Chrzciciela, które nie żądają od przychodzących do niego uczynków niemożliwych do spełnienia. Nawet celnikom i żołnierzom nie nakazuje porzucenia ich zawodu, a jedynie napomina, aby nie krzywdzili nikogo i pozostawali na swoim.

Sprawiedliwe wypełnianie obowiązków i miłość dzieląca się swoim dobrem – to drogi naszego spotkania się z Panem, który jest już blisko.