Niedziela Chrztu Pańskiego, rok C

Łk 3,15-16.21-22

Scena chrztu z dzisiejszej Ewangelii podkreśla mocno fakt, że Jezus w posługę swojej znaczącej misji, wchodzi w sposób skromny, nieznany, anonimowy. Niebo się otworzyło, kiedy Jezus dotknął swoimi stopami dna Jordanu, a tym samym dna naszej egzystencji, solidaryzując się z życiem grzeszników, choć grzechu nigdy nie popełnił, stanął w szeregu z grzesznikami, aby się dać zanurzyć – ochrzcić przez św. Jana Chrzciciela.  Zanurzając się w naszym życiu jak w Jordanie pokazał drogę wyjścia i drogę dojścia do nieba, które się otworzyło, do siebie. To droga miłości mimo wszystko, mimo zła.

Wypływa stąd też wielkie wezwanie do „zanurzonych” w życiu Trójcy Świętej, dla nas ochrzczonych. Mamy wybrać drogę Jezusa. Przejść z pasją życie, dobrze czyniąc. To przywilej ukazywania „otwartego nieba” i stawania się „widzialną łaską” dla świata.