Dzisiaj zapraszam wszystkich na krakowskie Podgórze.Znajduje się tam kościół św. Benedykta.

"Via Ad Deum"

Początki kościoła pw. świętego Benedykta sięgają XI – XII w. Wówczas to, bowiem osiedli w Tyńcu Benedyktyni, którzy podjęli prace nad budową licznych kościołów na terenie ziemi krakowskiej.

Posiadali oni grunta między innymi na Krzemionkach, stąd przypuszczać można, że wzniesiony tam w owych czasach kościółek był ich dziełem. Dodatkowo za poglądem tym przemawia fakt nadania świątyńce wezwania św. Benedykta – patrona zakonu.

Po raz pierwszy kościół wymieniony jest w Kodeksie Dyplomatycznym Katedry Wawelskiej z 1254 roku, jako własność klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu. Wspomina o nim również Jan Długosz w Liber beneficiorum (Księga nadań diecezji krakowskiej, 1325 – 27). Kościół był już wówczas zbudowany z kamienia, posiadał uposażenie i dochody. Nie wiadomo, więc dlaczego świątynia popadła w ruinę; odnowił ją dopiero w roku 1598 ks. Mikołaj Drozdowski. W tymże samym roku dotychczasowi opiekunowie kościółka (Krzysztof z Komorowa, kasztelan sandomierski, oraz Zbigniew z Brześcia Lanckoroński) przekazali prawo patronatu nad świątynią zakonnikom z klasztoru św. Ducha. Stan ten potwierdził w 1605 roku kard. Bernard Maciejowski. Od tego czasu, aż do I rozbioru Polski w 1772 roku, w kościele odprawiano Mszę św. w każdy piątek. Po rozbiorze zakonnicy nie mieli możliwości opiekować się kościółkiem, Msze św. były tu odprawiane jeszcze przez piętnaście lat. Do czego przyczynił się podgórzanin Jędrzej Haller, sprowadzając tu kapłana z Krakowa. Po śmierci Hallera kościół podupadł do tego stopnia, że w latach 60 XIX wieku zapadła decyzja o jego zburzeniu. Sprzeciwił się temu ówczesny proboszcz podgórski ks. Jan Komperda, dzięki któremu kościółek został gruntownie odnowiony.

źródło: www.jozef.diecezja.pl