Na ręce Papieża Franciszka listy uwierzytelniające złożył Mariano Palacios Alcocer. Nowy ambasador Meksyku przy Stolicy Apostolskiej ma 61 lat, jest doktorem prawa i jego wykładowcą na Narodowym Uniwersytecie Autonomicznym Meksyku. Pełnił ponadto liczne funkcje polityczne w swoim kraju. M.in. był posłem i senatorem, a w służbie dyplomatycznej – ambasadorem w Portugali. Jest żonaty i ma siedmioro dzieci.

Dziesięć przykazań to dar Boga, który wskazuje nam, jak zachować wolność i żyć w miłości – powiedział Papież w wideoprzesłaniu, które skierował do uczestników kolejnego etapu inicjatywy ewangelizacyjnej „10 placów dla 10 przykazań”. Odbywa się ona w różnych włoskich miastach z inicjatywy Odnowy w Duchu Świętym i pod patronatem Papieskiej Rady ds. Nowej Ewangelizacji. W ten weekend dotarła ona do Mediolanu.

W wideoprzesłaniu, które zostało wyemitowane wczoraj wieczorem, Franciszek wyjaśnił, na czym polega znaczenie przykazań.

O znaczeniu pieszego pielgrzymowania mówił Papież młodym pątnikom, którzy wczoraj w nocy wędrowali z Maceraty do Loreto w środkowych Włoszech, pokonując 28 km. Doroczną pielgrzymkę od 35 lat organizuje Ruch Komunia i Wyzwolenie. W tym roku uczestniczyło w niej 100 tys. osób. Franciszek zadzwonił do nich o godz. 21:00. Przypomniał, że pielgrzymka jest paradygmatem życia, spotkania z Jezusem w drodze. Bardzo ważne jest to spotkanie z Jezusem na drodze życia, bo to On w tym spotkaniu daje nam wiarę. I zawsze nas zaskakuje – mówił Franciszek.

Tajemnicy Serca Jezusowego jako realnego symbolu najwyższego wyrazu miłosiernej miłości Boga do ludzi poświęcił Papież Franciszek rozważanie przed niedzielną modlitwą Anioł Pański. Wskazał, że ów symbol jest zakotwiczony nie tylko w pobożności ludowej, ale też w Ewangelii, gdzie owo Serce staje się źródłem przebaczenia i życia. Mówi o tym także dzisiejsze czytanie ewangeliczne o wdowie z Nain i wskrzeszeniu przez Jezusa jej syna.

„Powiada ewangelista Łukasz: «Na jej widok Pan użalił się nad nią» – przypomniał Papież. – To współczucie jest niczym innym, jak miłością Boga do człowieka, miłosierdziem, czyli postawą Boga wobec ludzkiej nędzy, naszego ubóstwa, cierpienia i udręki. A biblijne określenie «współczucie» przywołuje na myśl matczyne wnętrze. Matka bowiem doświadcza jedynej w swoim rodzaju reakcji na cierpienie swoich dzieci. Tak samo kocha nas Bóg – mówi Pismo Święte”.

Uczmy się jak Maryja przyjmować i strzec Słowo Boże – ta zachęta Papieża Franciszka zabrzmiała podczas porannej Mszy w Domu św. Marty. Uczestnikami liturgii sprawowanej we wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny byli współpracownicy Caritas Internationalis.

W homilii Ojciec Święty wyszedł od dwóch charakterystycznych słów z dzisiejszej Ewangelii, jakimi są zdumienie i strzeżenie. Pierwsze z nich dotyczyło reakcji nauczycieli świątynnych, którzy rozmawiali z dwunastoletnim Jezusem, a drugie postawy Jego Matki, która „chowała wiernie te wspomnienia w swym sercu”. Zdumienie, jak wskazał Franciszek, to coś więcej niż radość, bo jest to moment, w którym Słowo Boże zostaje zasiane w sercu. Drugim krokiem jest „wierne zachowywanie” zasianego słowa. Nie oznacza to zamknięcia ziarna Słowa w ukryciu, lecz otwarcie na nie serca, co w odniesieniu do Maryi ewangelista Łukasz określa mianem „rozważania”. Jest to, jak stwierdził Papież, „wielka duchowa praca” polegająca na zestawianiu posiadanego Słowa z tym, co dzieje się w życiu.

Do mijającego w tym roku 1700-lecia edyktu mediolańskiego nawiązał Papież, przyjmując prezydenta Włoch, który złożył tym razem oficjalną wizytę w Watykanie. Giorgio Napolitano był już tutaj 19 marca na Mszy rozpoczynającej obecny pontyfikat i rozmawiał przy tej okazji z Ojcem Świętym w bazylice watykańskiej. Przemawiając dziś do głowy państwa włoskiego i towarzyszącej mu delegacji, Franciszek zwrócił uwagę, że wspomniany edykt powszechnie uznaje się za pierwsze ogłoszenie zasady wolności religijnej.

Pozwolić, by Pan ukochał nas z czułością, jest trudno, ale to jest to, o co powinniśmy prosić Boga. Tak zachęcał Papież na Mszy w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. W kaplicy Domu św. Marty byli na niej pracownicy Tajnego Archiwum Watykańskiego.

W homilii Franciszek nawiązał m.in. do słów św. Ignacego Loyoli, który wielokrotnie podkreślał, że prawdziwa miłość ma się opierać bardziej na czynach niż na słowach, a także, że polega bardziej na dawaniu niż na braniu. Podkreślił, że te dwa kryteria są filarami prawdziwej miłości, a miłość Boga wyraża całkowicie Dobry Pasterz. Zna On dobrze swoje owce, gdyż Jego miłość nie jest abstrakcyjna i ogólna, lecz ukierunkowana indywidualnie na każdego.

W radosnej, serdecznej atmosferze odbyło się w watykańskiej Auli Pawła VI spotkanie Papieża z kilku tysiącami uczniów szkół jezuickich z różnych stron Włoch i z Albanii. Ojciec Święty miał przygotowany obszerny, pięciostronicowy tekst, który przekazał prowincjałowi włoskich jezuitów, by zadbał o dostarczenie go na piśmie wszystkim obecnym. Sam jednak wolał – jak nieraz czynił to Jan Paweł II – odłożyć kartki na bok i zrobić streszczenie własnymi słowami.

Każdy z nas doświadcza mniejszego czy większego bałwochwalstwa, lecz droga ku Bogu wiedzie przez wyłączną miłość do Niego, jak uczył Jezus. Mówił o tym Papież Franciszek podczas porannej Mszy w Domu św. Marty. Tym razem uczestnikami liturgii byli m.in. pracownicy Biblioteki Watykańskiej oraz Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego.

W homilii Ojciec Święty odniósł się do dialogu Jezusa z uczonym w Piśmie, który dopytuje się o pierwsze ze wszystkich przykazań. Satysfakcjonująca odpowiedź motywuje uczonego do swoistego wyznania wiary oraz miłości wobec Boga i bliźniego. To z kolei Jezus komentuje: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. Jak zauważył Papież, te słowa mogą oznaczać również: „Znasz dobrze teorię, lecz aby dojść do królestwa Bożego, potrzeba ci wejścia na drogę życia, która przemieni teorię w rzeczywistość”.

Potrzebę wewnętrznej wolności wskazał Ojciec Święty księżom przygotowującym się w Papieskiej Akademii Kościelnej do służby w watykańskiej dyplomacji. Spotykając się z nimi w Sali Klementyńskiej w Watykanie, podkreślił konieczność wolności od osobistych planów.

„A ta wolność od ambicji czy celów osobistych jest dla mnie bardzo ważna! – oznajmił Ojciec Święty. – Karierowiczostwo to trąd! Naprawdę trąd! Bardzo proszę, żadnego karierowiczostwa! Dlatego będziecie musieli być gotowi włączyć każdą waszą wizję Kościoła, choć macie do niej prawo, każdą osobistą ideę czy osąd w perspektywę Piotra i jego szczególnej misji w służbie komunii i jedności owczarni Chrystusowej, jego miłości pasterskiej, która obejmuje cały świat.

Skarżyć się przed Bogiem na własne cierpienia nie jest grzechem, ale płynącą z serca modlitwą, która dociera do Pana. Okazją do tej refleksji Papieża Franciszka podczas porannej Mszy było dzisiejsze pierwsze czytanie liturgiczne. Historia Tobiasza i Sary, ludzi sprawiedliwych przeżywających osobisty dramat, to, jak wskazał Ojciec Święty, jedna z tych wielkich lekcji biblijnych, jak wierzący ma przeżywać doświadczenie zła. Skarga na los, nawet jeśli wyrażona przed Bogiem wręcz w postaci przekleństwa pod własnym adresem, jak w przypadku Hioba czy Jeremiasza, jest jak najbardziej ludzkim wyrazem bezradności, a nie bluźnierstwem.