Pozdrawiając przybyłych na Anioł Pański pielgrzymów, Benedykt XVI przypomniał o beatyfikacji, jaka odbyła się wczoraj w Argentynie. Do chwały ołtarzy została tam wyniesiona María Crescencia Pérez.

Nowa błogosławiona urodziła się w 1897 r. w San Martín w Argentynie, w rodzinie hiszpańskich emigrantów, ubogiej, ale bogatej wiarą. Z jedenaściorga rodzeństwa czworo poszło drogą powołania kapłańskiego (jeden z braci) lub zakonnego. María wstąpiła do Zgromadzenia Córek Najświętszej Maryi Panny „ab Horto”. Powstało ono w 1829 r. w Chiavari na północy Włoch i już w połowie tego stulecia (1856 Urugwaj, 1858 Argentyna) dotarło do Ameryki Południowej. S. María Crescencia pracowała w szpitalach, najpierw w ojczystej Argentynie, potem w Vallenar w Chile. W 1932 r. zmarła w 35. roku życia na gruźlicę.

Już drugi dzień Francuzi masowo protestują przeciwko homozwiązkom. Wczoraj w samym tylko Paryżu w manifestacji przeciwko tak zwanym małżeństwom jednopłciowym uczestniczyło według szacunków organizatorów 200 tys. osób. W Lyonie 27 tys., a w Marsylii 8. Kilkutysięczne marsze przeszły też ulicami Tuluzy, Nantes i Rennes. Dziś w Paryżu zaplanowano kolejny protest. Tym razem ma on wyraźnie katolicki charakter, bo jego organizatorem jest instytut Civitas, związany z francuskimi tradycjonalistami.

Na początek zadam zagadkę. Otóż pewien chłopak bardzo adorował swoją dziewczynę. Patrzył na nią maślanymi oczami, kupował kwiaty, bombardował czułymi sms-ami, nosił na rękach, pisał wiersze. Pytanie brzmi: Czy to była wielka miłość? Ktoś może odpowiedzieć „tak”, ktoś inny „nie”, ale właściwa odpowiedź to… „za mało danych”. By ocenić ten związek trzeba jeszcze wniknąć w INTENCJE chłopaka.

Inna będzie ocena tej miłości, gdy okaże się, że ten zachwyt wywołuje 15 hektarów zapisanych dziewczynie i przylegających do jego pola oraz ciągnik i kombajn.

W centrum tych wszystkich niezwykłych zjawisk, o których słyszeliśmy dzisiaj w Ewangelii jest osoba Jezusa Chrystusa. On jest Panem historii i tego wszystkiego, co będzie się działo po zakończeniu historii, czyli w wieczności. Blask słońca jest ledwie cieniem światła wobec blasku miłości Chrystusa. Dlatego słońce się zaćmi, gdy w swojej chwale przyjdzie Jezus. Odległość i niedostępność gwiazd, które nagle zaczynają spadać jest niczym wobec bliskości Jezusa do każdego człowieka.

Siostry i Bracia w Chrystusie.

Dzisiejsza liturgia może niektórych z nas napawać lękiem: „słońce się zaćmi…, gwiazdy będą padać z nieba i moce na nieba zostaną strząśnięte”. Słowo Boże jest dobrą nowiną, a nie informacją, której celem jest przestraszenie nas. Takich informacji, które napełniają nas lękiem na co dzień mamy wiele. Przyjrzyjmy się więc temu jaka jest dobra nowina, którą dzisiaj Bóg chce nam przekazać w niedzielnej Ewangelii.

Grzech zaślepia. Osłabia wolę. Zniewala. Szczególnie ten ciężki. Gdy świadomie i dobrowolnie wybieramy zło. Pauza… Przeklęte morze pojęć, słów, definicji. Bo cóż oznacza „grzech”, „zniewolenie”, „zło”? Wszystko staramy się nazwać, zrozumieć, wytłumaczyć. Na swój sposób. Na swoją modłę. Zaczynam coraz mniej z tego wszystkiego rozumieć. Słowa mnie przerażają. Definicje mnie przerażają. A przecież w świecie poukładanym, jasnym, klarownym (ponoć) łatwiej funkcjonować…

Katechizm Kościoła. Kodeks Prawa Kanonicznego. Dokumenty papieskie. Czytam, czytam, brnę przez kolejne słowa, definicje, wyjaśnienia. I nic. Przygotowuję kazanie. Jak coś wytłumaczyć, jak Boga wyłożyć na przysłowiowy stół. Jak?...
Pismo Święte… Przecież mówi tu sam Bóg. Stwórca, Nieogarniony, Jeden Jedyny w Trzech, Tańcząca Triada miłujących się Tajemnic, choć tak naprawdę Tajemnica jest Jedna, niezmienna, zawsze świeża, pachnąca świtem… A ja jem, słowo po słowie, przeżuwam, i nic…

„Wiedzcie, że nie jesteście opuszczeni czy niepotrzebni, albowiem zjednoczeni z Krzyżem Chrystusa przyczyniacie się do Jego zbawczego dzieła”. Te słowa skierowane przez Sobór Watykański II do ubogich, chorych i cierpiących przytoczył Papież podczas spotkania z przedstawicielami służby zdrowia i duszpasterstwa chorych. Do Auli Pawła VI przybyli uczestnicy watykańskiej konferencji o szpitalu jako miejscu ewangelizacji, a także członkowie katolickich stowarzyszeń medycznych, którzy w tych dniach obradowali w Rzymie na temat bioetyki i chrześcijańskiej Europy. Wraz z nimi byli obecni przedstawiciele chorych i ich rodzin, kapelani, wolontariusze oraz pracownicy medyczni.

Głębokie zaniepokojenie i potępienie eskalacji przemocy w Strefie Gazy wyrazili zwierzchnicy wspólnoty chrześcijańskiej oraz wielu przywódców świata. Od kilku dni trwa wzmożona seria ataków rakietowych ze Strefy Gazy na terytoria izraelskie oraz wojskowa akcja Izraela pod kryptonimem „Obronny filar”. Dotychczas spowodowały one śmierć około 30 osób a kolejnych 280 jest rannych. W Tel Awiwie i Jerozolimie po raz pierwszy od 1991 r. ogłoszono alarm przeciwlotniczy.

„Tylko jeżeli Bóg istnieje, wartość życia jest oczywista. Dlatego byłoby dobrze, gdyby niewierzący zechcieli żyć «tak, jakby Bóg istniał». Choć brak im siły, by wierzyć, powinni żyć w oparciu o tę hipotezę. W przeciwnym razie świat by nie funkcjonował” – pisze Papież do uczestników portugalskiej edycji Dziedzińca Pogan. Tematem spotkania dialogu wierzących z niewierzącymi, które odbywa się 16 i 17 listopada w miastach Guimarães i Braga, jest „Wartość życia”.

Francja ma bogatą chrześcijańską historię, której nie można ignorować ani umniejszać. Katolicy na całym świecie wiele oczekują od Kościoła, który jest we Francji – powiedział Papież do drugiej w tym roku grupy biskupów przybyłych stamtąd z wizytą ad limina.

„W ważnych debatach społecznych Kościół musi zabierać głos stale i zdecydowanie – mówił Ojciec Święty. – Czyni to w poszanowaniu dla francuskiej tradycji rozróżniania między sferami kompetencji Kościoła i państwa. Właśnie w tym kontekście zgodność zachodząca między wiarą a rozumem daje wam szczególną pewność. Orędzie Chrystusa i Jego Kościoła nie jest tylko nośnikiem pewnej tożsamości religijnej, którą już jako taką winno się respektować. Wnosi ono mądrość, pozwalającą prawidłowo dostrzec konkretne odpowiedzi na pilne, nieraz niepokojące kwestie dzisiejszych czasów. Realizując dalej, jak to czynicie, proroczy wymiar swego biskupiego posługiwania, wnosicie do tych debat konieczne słowo prawdy, które wyzwala i otwiera serca na nadzieję. Jestem przekonany, że na to słowo się czeka. Spotyka się ono zawsze z przychylnym przyjęciem, gdy jest przedstawiane z miłością, nie jako owoc własnych refleksji, ale przede wszystkim jako słowo, które Bóg chce skierować do każdego człowieka”.

Kościół katolicki za mało chwali się tym, co udało mu się osiągnąć przy okazji Wielkiego Jubileuszu – uważa Bono, lider irlandzkiego zespołu rokowego U2. Wczoraj gościł on w Watykanie. Spotkał się między innymi z kard. Peterem Turksonem, przewodniczącym Papieskiej Rady „Iustitia et Pax”. Rozmawiali o wielkim sukcesie kampanii na rzecz redukcji zadłużenia zagranicznego najuboższych krajów, jaka została podjęta przed rokiem 2000. Bono przytoczył dane Banku Światowego, z których wynika, że redukcja zadłużenia pozwoliła ubogim krajom więcej inwestować w edukację. Dzięki temu dodatkowe 52 mln dzieci mogło pójść do szkoły. Jest to konkretne osiągnięcie, o którym trzeba ludziom powiedzieć, aby wiedzieli, ile dobra mogą zrobić – uważa Bono.