Obcując od czasu do czasu z biedą najbogatszej części świata, jaką jest Europa, nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie biedy o wiele głębszej, której nie można przezwyciężyć bez pomocy z zewnątrz.

Prowadź! Gdzie oni mieszkają? – rzucam do mojego współpracownika, szefa jednej z dzielnic naszej parafii. – Jest mi bardzo przykro, że najbiedniejsze dzieci nie zostały włączone do programu pomocy, a wasze wcisnęliście na listę! – dodaję zdenerwowany.
– Wybacz, ojcze – odpowiada ze spuszczoną głową Gervais. – Tu każdy uważa się za biednego.
Pospiesznie wędrujemy między małymi ceglanymi domkami pokrytymi blachą. Schodzimy ze wzgórza, idąc wzdłuż prostych ogrodzeń z bambusa. Nagle wychodzimy na dziwne podwórko z niskim budynkiem pośrodku. Mój przewodnik zatrzymuje się i ręką wskazuje coś na kształt małego chlewika.
– Nie czas na żarty, Gervais, prowadź dalej! – ponaglam.
– To tutaj, ojcze! – odpowiada.
– No, nie mów… – urywam, bo trudno mi to sobie wyobrazić.
Jesteśmy zatem na miejscu. W dawnym kurniku, gdzie kiedyś trzymano ptactwo domowe, teraz mieszka rodzina. Gervais podchodzi do tylnej części budynku i puka w kilka zbitych desek, zasłaniających dziurę prowadzącą do środka.
– Hodio! – nawołuje tradycyjnym zwyczajem. Czekamy.
Po chwili dłoń ze środka przesuwa pokrywę. Na czworakach wynurza się niewysoka kobieta i podaje nam rękę.

Temat numeru: Różańcowo znaczy misyjnie.

Przeczytasz w nim m.in.:

- Co to znaczy być katolikiem z misją? – o Nadzwyczajnym Miesiącu Misyjnym.

- Moja recepta na dojrzewanie w wierze – wywiad z Krzysztofem Skórzyńskim.

A także:

- Różańcowe kłopoty św. Tereski

- oraz sonda: jak apostołuję w swoim otoczeniu?

Rozmowa z O. EMILIO CÁRDENASEM SM hiszpańskim marianistą, kapłanem Towarzystwa Maryi, moderatorem Federacji Sodalicji Mariańskich w Polsce

Trudność z modlitwą, także różańcową, to problem, który dotyczy większości z nas, wierzących. Pragniemy spotkać się z Bogiem, ale często nie potrafimy i ogarnia nas zniechęcenie. Modlitwa, która jest „wzniesieniem serca, prostym spojrzeniem ku niebu, okrzykiem wdzięczności i miłości zarówno w cierpieniu, jak i radości” – jak pisze św. Teresa od Dzieciątka Jezus – dla wielu z nas jest nieosiągalna…

Katechizm Kościoła Katolickiego, w którym znajduje się powyższy cytat ze św. Teresy o modlitwie (KKK 2558), nie dodaje, że święta doktor Kościoła po tej myśli dzieli się swoimi trudnościami z modlitwą różańcową. Prawda o tych problemach św. Teresy od Dzieciątka Jezus była skrzętnie ukrywana po jej śmierci. Z jej pism usunięto wszystko, co nie pasowało do wzoru świętej karmelitanki, także akapity, w których wyraziła niechęć do modlitwy różańcowej lub pisała o trudnościach, jakie przeżywała podczas modlitwy.
To podejście z czasem się zmieniało. W pierwszym wydaniu Dziejów duszy z 1898 r., opublikowanym rok po jej śmierci, na stronie tytułowej umieszczono zdjęcie Tereni trzymającej różaniec. Prawdopodobnie był to zabieg mający na celu poprawę wizerunku Teresy, która w swoich pismach autobiograficznych nie kryła zniechęcenia do Różańca. Mimo to – ponieważ jej wspomnienie liturgiczne przypada 1 października – stała się niejako „bramą” otwierającą miesiąc Różańca świętego. Z pewnością nie jest to przypadek, ponieważ doświadczając trudności z modlitwą różańcową, zostawiła nam genialne wręcz rady, jak je przezwyciężać.

Od 400 lat Matka Boża Pocieszenia króluje na Jasnej Górze Czerwińskiej, darząc swych czcicieli licznymi łaskami. Jej wizerunek Kościół uznał za cudowny w 1648 roku. Sława Czerwińskiej Pani jest od wieków znana na całym Mazowszu i w Rzeczypospolitej. Do Jej cudownego obrazu pielgrzymowali królowie oraz rzesza wiernych, którzy po dziś dzień szukają przed Jej Obliczem pomocy i łaskawości Boga.

Obraz został namalowany przez Łukasza z Łowicza w 1612 roku na zlecenie kanoników regularnych laterańskich - ówczesnych gospodarzy czerwińskiego opactwa. To oni podali malarzowi jako wzór cudowny obraz Matki Bożej Śnieżnej (Salus Populi Romani) z rzymskiej bazyliki Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej) - jeden z najstarszych wizerunków maryjnych czczonych w Kościele katolickim. Malarz w oparciu o graficzną kopię rzymskiego obrazu oddał wiernie wizerunek Matki Boskiej Śnieżnej wraz z towarzyszącymi mu detalami.

Specjalnie dla wszystkich Czytelników Chrześcijańskiego Serwisu Ewangelizacyjnego „Via Ad Deum”, nasz stały korespondent misyjny o. Bogusław Nowak SVD – opowiedział o posłudze misjonarza w Japonii.

Nigdy nie myślałem o wyjeździe do Japonii, a nawet wprost przeciwnie, o ile pamiętam miałem takie nastawienie: „mogę jechać wszędzie tylko nie do Japonii”. Możliwe, że wtedy nie mieściła się ona w moim pojęciu kraju misyjnego. Bardziej myślałem o wyjeździe do Ameryki Południowej, czy też Papui Nowej Gwinei. Jednak w czasie, gdy studiowałem filozofię prowincja japońska zwróciła się z prośbą do prowincji polskiej o przysłanie dwóch kleryków, którzy by studiowali teologię w Japonii i ewentualnie tam pracowali. Wybór padł na nasz kurs, ale oprócz jednej osoby nikt nie chciał jechać do Japonii. Wtedy pomyślałem sobie, że skoro przełożeni chcą, aby dwóch kleryków z naszego kursu jechało do Japonii, to taka musi być wola Boża. Może Bóg chce, abym ja jechał?

Modlitwa ustna powinna stawać się coraz bardziej uważna, czysta i prosta, i przez to powoli przeradzać się w modlitwę kontemplacyjną; od mówienia w milczenie, od modlitwy ustnej do modlitwy wewnętrznej. Człowiek zaczyna się modlić dlatego, że zaczął tęsknić.Modlitwa zewnętrzna jest właściwie tylko wyrazem tej wewnętrznej tęsknoty. Podstawą wszelkiej modlitwy jest wiara w obecnego nas Boga. Na medytacji czy podczas modlitwy nie otrzymujemy niczego z zewnątrz, ale docieramy do głębi duszy, gdzie jest mieszkanie Boga.

Do przekształcania bogactwa, posiadanych pieniędzy w narzędzia braterstwa i solidarności zachęcił Papież wiernych obecnych na placu św. Piotra w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański”. Odwołał się w nim do Ewangelii św. Łukasza (16, 1-13) o sprytnym i nieuczciwym rządcy, który gdy dowiedział się, że zostanie zwolniony, nakazał dłużnikom swego pana zadeklarowanie mniejszego zadłużenia.

Franciszek podkreślił, że w ten sposób Jezus nie zachęca do nieuczciwości, ale do przebiegłości. Nawet sam pan nieuczciwego rządcy pochwalił go, że roztropnie postąpił używając inteligencji i sprytu, aby przezwyciężyć trudną sytuację. Rządca bowiem nie załamał się czekającym go zwolnieniem, nie zniechęcił się, ale oceniając trzeźwo swą sytuację, że kopać nie umie, a żebrać się wstydzi, szukał dobrego rozwiązania. Papież zaznaczył, że aby dobrze zrozumieć tę historię trzeba wsłuchać się w słowa Jezusa: „Zyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków”.

Jeżeli ktoś uważa, że fundamentalizm islamski skończył się wraz ze zwycięstwem nad Państwem Islamskim w Iraku i Syrii, to jest w wielkim błędzie. ISIS jeszcze nie umarł – powiedział dyrektor włoskiej sekcji Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie, komentując obecną sytuację w Burkina Faso.

Alessandro Monteduro wezwał do wzięcia udziału w kampanii, której celem jest wsparcie formacji seminarzystów tego afrykańskiego kraju. „Nowi kapłani są absolutnie potrzebni dla tamtejszego Kościoła, aby wesprzeć i dać nadzieję tym odważnym wspólnotom wiernych, prześladowanym przez ekstremizm islamski”.

Niedziela, 22 września 2019 roku

XXV tydzień zwykły, Rok C

Jaki jest cel mego życia…?

…oby nas przyjęto do wiecznych przybytków. (por. Łk 16, 9)