W centrum tych wszystkich niezwykłych zjawisk, o których słyszeliśmy dzisiaj w Ewangelii jest osoba Jezusa Chrystusa. On jest Panem historii i tego wszystkiego, co będzie się działo po zakończeniu historii, czyli w wieczności. Blask słońca jest ledwie cieniem światła wobec blasku miłości Chrystusa. Dlatego słońce się zaćmi, gdy w swojej chwale przyjdzie Jezus. Odległość i niedostępność gwiazd, które nagle zaczynają spadać jest niczym wobec bliskości Jezusa do każdego człowieka.

Siostry i Bracia w Chrystusie.

Dzisiejsza liturgia może niektórych z nas napawać lękiem: „słońce się zaćmi…, gwiazdy będą padać z nieba i moce na nieba zostaną strząśnięte”. Słowo Boże jest dobrą nowiną, a nie informacją, której celem jest przestraszenie nas. Takich informacji, które napełniają nas lękiem na co dzień mamy wiele. Przyjrzyjmy się więc temu jaka jest dobra nowina, którą dzisiaj Bóg chce nam przekazać w niedzielnej Ewangelii.

Słowo jest pięknym ale i niebezpiecznym darem. Wspomnieliśmy pokusę kłamstwa, a dziś spróbujemy zastanowić się nad kolejną pokusą, także dotyczącą słowa. Bo i z tą pokusą człowiek musi się zmierzyć, bowiem do nadużycia słowa dołączyło również wielomówstwo.

Wystąpiło jak rzeka z brzegów i zalewa nas nie dając możliwości ucieczki w skupienie i ciszę. Wielość programów radiowych i telewizyjnych, obfitość gazet i czasopism sprawia, że słowo sypane jest codziennie w wielkiej obfitości. Ktoś ponoć policzył, że dziś jedna gazeta o zwiększonej objętości niesie tyle różnych informacji, ile kiedyś docierało do człowieka przez całe życie. To siłą faktu musi przekładać się i na zwykłego zjadacza chleba, posługującego się słowem. Zapomnieliśmy o przestrodze biblijnego mędrca, Syracha, który pisze: „Kto nienawidzi wielomówstwa, uniknie nieszczęścia”. (To pewnie do kaznodziejów też się odnosi).

XXXII niedziela zwykła, B; 1 Krl 17,10-16; Ps 146,6c-10; Hbr 9,24-28; Mt 5,3; Mk 12,38-44, Winnica 11 listopada 2012 roku.

Jezus potrafił pójść na ucztę do publicznych grzeszników, ujął się za prostytutką, wziął za ucznia celnika. Jezus umiłował to co grzeszne i słabe. Z jednym wyjątkiem, z wyjątkiem jednej kategorii osób. Można ją określić jednym zdaniem – faryzeusze i uczeni w Piśmie.

Dzisiejsza ewangelia daje tego dowód: "Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok." (Mk 12,38-40)

Zacznijmy od żartu. Potem będzie już śmiertelnie poważnie.

Pani na katechezie kazała dzieciom narysować anioła. Jasiu narysował anioła z czterema skrzydłami. – Jasiu, czy ty widziałeś gdzieś anioła z czterema skrzydłami? – A z dwoma pani widziała?

Jak się jednak okazuje, dzisiejsze pierwsze czytanie, to aniołowie mają trzy pary skrzydeł. Oczywiście jest to wizja. Bóg nie ma innych możliwości, by skontaktować się z człowiekiem, jak dać mu słowo lub obraz.

Kilka lat temu, w bramie prowadzącej do budynku plebanii, gdzie mieszkałem, znalazłem mały nadpalony stos. Były to dwa Nowe Testamenty, które ktoś podarł i podpalił w tym właśnie miejscu.

Podniosłem je, tak jak się podnosi rannego człowieka i zaniosłem do mieszkania. Pocieszałem się myślą, że może zrobił to ktoś niepoczytalny, ale niezależnie od sprawcy, sam fakt był bardzo bolesny.

Bazylika św. Jana na Lateranie, jako katedra papieża oraz Matka i Głowa wszystkich kościołów Miasta Rzymu i Świata, jest wielkim i wspólnym kościołem parafialnym nas wszystkich wierzących, dlatego jako Kościół powszechny obchodzimy dziś to radosne święto w łączności z Papieżem Benedyktem XVI. Kościół chce dziś wyrazić również swoją wielką wdzięczność za wszystkie świątynie, jakie zostały wybudowane przez i dla jego wiernych.