Tym razem zapraszamy Wszystkich do małej miejscowości o nazwie Jeruzal. Znajduje się tu nie tylko piękny zabytkowy kościół, ale jest to miejsce, w którym powstaje doskonale wszystkim znany i lubiany serial "Ranczo".

"Via Ad Deum" 

Drewniany kościół parafialny p.w. św. św. Wojciecha i Mikołaja Biskupów

Zespół kościoła parafialnego p.w. śś. Wojciecha i Mikołaja w Jeruzalu został wpisany do Rejestru Zabytków 9 czerwca 1958 r. W jego skład wchodzi kościół parafialny i cmentarz przy kościele.

W miesiącu czerwcu, poświęconym Sercu Jezusowemu zapraszam Wszystkich do zapoznania się z historią Parafii Najświętszego Serca Jezusowego znajdującej się w Krakowie - Łagiewnikach.

"Via Ad Deum"

W roku 1938 pod przewodnictwem Jana Krzywonia zorganizowano Komitet Budowy Kościoła w krakowskich Łagiewnikach. Komitet współpracując z Zarządem Gromady Łagiewniki i jej ówczesnym sołtysem Władysławem Bułatem, wystąpił z prośbą do Sióstr Felicjanek, właściciela dawnej posiadłości dworskiej majora Groyeckiego, o oddanie spichlerza dworskiego na Kaplicę Gromadzką. Siostry Felicjanki reprezentowane przez przełożoną, Siostrę M. Amatę, wyraziły na to zgodę.

Dzisiaj z okazji święta Najświętszej Maryi Panny z Fatimy zapraszamy Was do Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Łęgowie.

Jest to prawdziwa perełka sakralna, którą warto poznać.

"Via Ad Deum"

Iwo Odrowąż syn Saula z Końskich, urodzony około 1160 r. wyszedł z potężnego rodu małopolskiego Odrowążów, szeroko rozsiadłego w płn. Małopolsce. Kształcił się we Francji, gdzie poznał opata generalnego (od 1209 r.) norbertanów, późniejszego biskupa z Secz w Normandii (od 1220 r.). Przed 1207 r. książę krakowski Leszek Biały powołał go do rządów w państwie na stanowisku kanclerza, jako człowieka bardzo dzielnego i zdolnego. Kiedy Wincenty Kadłubek zrezygnował z krakowskiej stolicy biskupiej, objął po nim Iwo w 1218 r. katedrę krakowską. Zachował się list wspomnianego wyżej biskupa Gerwazego, późniejszego opata generalnego norbertanów do Iwona z życzeniami z okazji wyniesienia go na biskupstwo, w którym wyraża nadzieję, iż diecezja krakowska zyska w nim dobrego pasterza, a zakon norbertański przyjaciela, co się też spełniło.

Na wzgórzach morenowych przy drodze Czarnków - Wronki, leży niewielka miejscowość Lubasz, otoczona lasami Puszczy Noteckiej oraz jeziorami. Jest ona celem licznych pielgrzymek wiernych, gdyż w tutejszym Sanktuarium Maryjnym Królowej Rodzin znajduje się cudowny obraz Matki Bożej.

Historia samej miejscowości sięga prawdopodobnie czasów rzymskich. Miał na tym terenie istnieć punkt postojowy kupców rzymskich, podążających bursztynowym szlakiem. Fakt dawnego osadnictwa potwierdza grodzisko w kształcie ściętego stożka, położone w pobliżu Jeziora Dużego. Na przestrzeni wieków Lubasz należał do wielu znakomitych rodów, jednak największy jego rozkwit nastąpił w XVII wieku, dzięki rodzinie Miaskowskich. Wojciech Maksymilian Miaskowski wybudował na tzw. Krasnej Górze barokowy kościół, który istnieje do dnia dzisiejszego.

Neogotycka, bardzo efektowna budowla ma trzy nawy, została zbudowana na planie krzyża łacińskiego w formie bazyliki z transeptem, ambietem i wieńcem kaplic oraz emoprami w nawie głównej. Wieża wzorowana na wyższej wieży (hejnalicy) kościoła Mariackiego mierzy 74 metry i góruje w krajobrazie Podgórza. W kaplicy za ołtarzem znajduje się pochodzący z 1908 roku neogotycki krucyfiks. W południowo-zachodnim narożniku stoi kamienny, nadnaturalnej wielkości posąg św. Józefa dłuta Zygmunta Langmana. Polichromię wykonał Jan Bukowski w 1913 roku. To zaledwie krótki opis krakowskiej Parafii św. Józefa.

Dzisiaj w dniu Jego święta zapraszam wszystkich do tej świątyni.

"Via Ad Deum"

Miejsce kultu Maryi Panny przyciąga od wieków lud wierny Krakowa i spoza jego granic. Spoglądając na kościół od strony południowej, albo wschodniej daje się łatwo zauważyć okazała kopuła, której forma okazuje się dominującą w polskiej architekturze kaplicznej doby renesansu i baroku. Kształt samej kaplicy jest jednak odmienny, bowiem oprócz części środkowej na planie kwadratu, tkwią po bokach dwie jakby nawy kaplicy. Wszystkie trzy części tworzą niepowtarzalną kaplicę kopułową na planie prostokąta, przylegającą do bocznej elewacji kościoła. Taki kształt został narzucony faktem istnienia cudownego obrazu na tynku. Nie mógł być przeniesiony, tym samym zadecydował o miejscu ołtarza i układzie kaplicy, która od wewnątrz otrzymała dwa wejścia umożliwiające sprawną komunikację czcicieli. Zagłębiając się w przeszłość, nie znajdujemy konkretnych okruchów historii, rzucających światło na szczegółowy kształt i wystrój kaplicy. Jedynie pozostaje przypuszczenie, że poprzedniczka obecnej barokowej, mogła nosić znamię stylu późnogotyckiego. O istnieniu kaplicy w XVI w. dowiadujemy się z wielu wzmianek o przykrych wypadkach.

"Jeden Karmelita, ksiądz pobożny i snadź niepospolity artysta - malarz (około 1500 r.), powziął szczęśliwą myśl z wyższego widocznie natchnienia, odmalowania wizerunku Matki Bożej na zewnętrznej ścianie, ponad drzwiami bocznymi kościoła". Tak przedstawił powstanie obrazu i preludium kultu, znany kapucyn O. Wacław Nowakowski, łączący elementy przekazu źródłowego z podaniem ustnym. Gdy rzeczony karmelita - malarz, rozpoczął swe dzieło nakreśliwszy kontur, zadzwoniono właśnie "na pacierze", więc skierował swe kroki do chóru, zostawiwszy malowanie.

Z pierwszego istniejącego dokumentu historycznego, jakim jest dokument fundacyjny dla klasztoru OO. Cystersów w Mogile, wynika, że już w roku 1226 istniała w Dziekanowicach zorganizowana parafia. Potwierdza to także istniejący do dziś zabytkowy kościółek pw. Św. Mikołaja i Św. Marii Magdaleny, będący jedną z najstarszych budowli sakralnych Polski Południowej. Ks. Ignacy Polkowski, opierając się na najstarszej informacji o kościele, oznaczył na mapie diecezji jego powstanie przed r.1226. Prawdopodobnie został zbudowany w latach 1150 - 1190, a ufundowany przez Kazimierza II Sprawiedliwego.

Kościół pw. Św. Andrzeja Apostoła w Garczynie jest niezwykle cennym obiektem barokowej architektury sakralnej na Pomorzu. Istniejąca świątynia została wzniesiona w połowie XVI wieku na miejscu pierwotnego kościoła pw. św. Katarzyny. Przypuszcza się, iż budowę kościoła rozpoczęto około roku 1540, jednakże barokowy charakter świadczy o późniejszych przeróbkach bądź o przeciągającej się przez wiele lat budowie. W czasie działań wojennych w 1945 r. kościół został częściowo zniszczony – następnie odbudowany.

Świątynia została wzniesiona na planie wydłużonego prostokąta o wymiarach 28,05 m x 13,35 m. Od zachodu posiada prezbiterium z trójbocznym zamknięciem, a od wschodu wieżę. Kościół jest świątynią jednonawową z wydzielonym przez ścianę tęczową prezbiterium.

Dzisiaj zapraszam wszystkich do wejścia i odkrycia piękna Bazyliki Mariackiej.

"Via Ad Deum"

Kościół archiprezbiterialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, kościół Mariacki – Jeden z największych i najważniejszy, po Katedrze Wawelskiej, kościół Krakowa; od 1963 roku Bazylika. Należy do najbardziej znanych zabytków Krakowa i Polski. Położony jest przy północno-wschodnim narożniku Rynku Głównego, na Placu Mariackim.