Miniony i bieżący tydzień bogaty był w wydarzenia. Ich znaczenia nie jesteśmy jeszcze w stanie w pełni zrozumieć. Powoli będziemy wnikać w nie i odkrywać tajemnicze zamysły Boga. 13 marca Duch Święty z wielką mocą powiał i napełnił swoją mądrością serca i umysły kardynałów zebranych na konklawe w Kaplicy Sykstyńskiej. To On stał się Autorem niezwykłych wydarzeń, które zadecydują o nowym obliczu Kościoła Powszechnego.

Są w życiu pojedynczego człowieka chwile, kiedy wypełnia nas ‘radość wielka’ (gaudium magnum). Chwile wielkiej radości pojawiają się też w historii narodów, wspólnot, Kościoła. Kardynał protodiakon Jean-Louis Tauran ogłaszając z loggi Bazyliki Św. Piotra radosną wiadomość o wybraniu przez konklawe argentyńskiego kardynała Jorge Bergoglio Pasterzem Kościoła Chrystusowego, był wyraźnie poruszony, wyglądał jakby miał zawroty głowy. Myślę, że podobnie wyglądali Apostołowie w wieczerniku w dniu Zesłania Ducha Świętego. Eksplozja radości po ukazaniu się białego dymu nad Kaplicą Sykstyńską, a godzinę później po oznajmieniu przez kardynała protodiakon formuły: ‘mamy Papieża’ (habemus Papam), nastąpiła po raz trzeci, gdy francuski kardynał oznajmił, że nowy Papież zapożyczył swoje imię od św. Franciszka z Asyżu (qui sibi nomen imposuit Franciscum). Od tego dnia arcybiskup Buenos Aires kard. Jorge Bergoglio, zadziwiając wszystkich przyjętym imieniem, stał się Biskupem Wiecznego Miasta Rzymu i Ojcem całego chrześcijańskiego świata.